Bezpłatny sprawdzacz przecinków Ustaw własną preferencję przecinka oksfordzkiego

Pojawia się bezpośrednio przed ostatnim elementem listy trzy- lub dłuższej, jak w ankietach, wywiadach i grupach fokusowych. To, czy uwzględniać ten przecinek, zależy od przyjętego stylu w danej instytucji, ponieważ gramatyka nie zajmuje w tej sprawie stanowiska: APA, Chicago i większość amerykańskich stylów akademickich go wymagają, podczas gdy styl AP i spora część brytyjskiego użycia pomijają go, chyba że zdanie w przeciwnym razie stałoby się niejednoznaczne. Właściwy wybór zależy wyłącznie od tego, dla jakiego czasopisma, uczelni lub przewodnika stylu piszesz, stosowany w ten sam sposób od początku do końca, i dokładnie to robi ustawienie trybu w tej sprawdzarce.

Brakujący przecinek po frazie wprowadzającej, brak jednej z dwóch części pary przecinków wokół zdania podrzędnego nieograniczającego lub apozycji, przecinek wstawiony między podmiot a jego własny czasownik, interpunkcja listy, która nie odpowiada wybranemu ustawieniu przecinka oksfordzkiego, oraz łączenie zdań przecinkiem, które naprawia się średnikiem, ponieważ sam przecinek nie może połączyć dwóch zdań niezależnych. Każda poprawka cytuje zapisany przez Ciebie fragment i podaje regułę stojącą za zmianą.

Zdanie podrzędne nierestrykcyjne dodaje informacje, których zdanie nie potrzebuje, i jest ujęte w przecinki z obu stron: dane, które pochodziły z trzech ośrodków, utrzymały się w przeglądzie. Zdanie podrzędne restrykcyjne zawęża znaczenie i nie wymaga przecinków: dane, które pochodziły z trzech ośrodków, utrzymały się w przeglądzie. W piśmie badawczym para tych przecinków może cicho zmienić rozmiar Twojego twierdzenia, wszystkie dane versus pewien podzbiór, dlatego brakująca połowa pary jest oznaczana i wyjaśniana, nigdy nie jest poprawiana bez komentarza.

Przecinki stanowią cały zakres, z jednym ujawnionym wyjątkiem: łączenie zdań przecinkiem jest naprawiane średnikiem, a uwaga zawsze zaznacza tę zamianę. Wszystko inne, dobór słów, kolejność słów i każdy znak poza przecinkiem, pozostaje dokładnie tak, jak zostało przesłane. Szerszy przegląd pozostałych znaków znajduje się w narzędziu do sprawdzania interpunkcji, a kwestie przepisywania na poziomie zdania należą do narzędzia do sprawdzania gramatyki.

Pozostawia go dokładnie tam, gdzie umieściło go cytowane źródło. Cytowane brzmienie należy do osoby, która je napisała, więc sprawdzarka traktuje wszystko między znakami cudzysłowu jako stałe i nigdy nie edytuje znaku, gdy znajdzie się on w ich obrębie, w tym zrosty przecinkowe. Przecinek lub kropka stojące tuż poza zamykającym cudzysłowem, kończące Twoje własne zdanie zamiast cytowanego, nadal są sprawdzane względem reszty fragmentu w taki sam sposób jak każdy inny przecinek.

Jest wysyłany na nasz serwer i używany jednorazowo do wygenerowania poprawek. Nie jest z nim robione nic więcej.

Zacznij od wytycznych autora Twojego celu, ponieważ zwykle wprost wskazują przewodnik stylistyczny. Pisząc zgodnie z APA lub Chicago, wybierz przecinek oksfordzki. Składając tekst do miejsca stosującego styl AP albo do brytyjskiej publikacji, która go pomija, wybierz brak przecinka oksfordzkiego, narzędzie nadal zachowa przecinek tam, gdzie jego brak powodowałby rzeczywiste nieporozumienie, a uwaga wyjaśni ten wybór. Jeśli nie podano żadnego przewodnika, przecinek oksfordzki jest bezpieczniejszym ustawieniem domyślnym w pracy akademickiej.

Ponieważ przecinek wyprzedza każdy inny znak pod względem liczby reguł, liczby wyjątków i rzeczywistej niezgody między przewodnikami stylu, jest to jedyny znak zdolny zmienić to, co znaczy zdanie, jeśli zostanie umieszczony źle. Dając mu własny przegląd, z zadanym wprost pytaniem o przecinek seryjny zamiast zakładania, pozwalasz, aby to jedno zadanie zostało obsłużone właściwie, zamiast jechać dalej jako domyślna myśl.