Bezpłatne sprawdzanie czasów gramatycznych Jedna oś czasu na sekcję

Czas przeszły, bez wyjątku: uczestników rekrutowano, próbki pobrano, wartości odstające wykluczono. Zanim czytelnik otworzy pracę, każda opisana procedura już się wydarzyła, więc metody relacjonują ją właśnie tak. Przejście do czasu teraźniejszego, uczestników rekrutuje się, jest najczęstszym błędem czasowym w akademickich szkicach, niemal zawsze dlatego, że akapit zaczynał jako protokół badania, a protokoły pisze się z myślą o przyszłości. Wybranie tutaj Methods przenosi każdy czasownik w tym fragmencie do przeszłości.

Różne, i celowo. Wyniki pozostają w czasie przeszłym, ponieważ relacjonują to, co się wydarzyło (wyniki wzrosły w grupie interwencyjnej). Dyskusja przechodzi do czasu teraźniejszego, gdy interpretuje, co to oznacza (wzorzec sugeruje), i wraca do przeszłego tylko wtedy, gdy powtarza jedno konkretne ustalenie. Uzasadnienie jest takie, że ustalenie jest zdarzeniem zakończonym, a interpretacja jest twierdzeniem formułowanym teraz, w teraźniejszości, którą czytelnik dzieli z autorem. Wybranie tutaj Results lub Discussion wprowadza dokładnie taki podział.

Nie, celowo. Streszczenie przechodzi w czas przeszły dla tego, co zrobiono i co stwierdzono, a następnie przełącza się na teraźniejszy dla wniosku (zmierzyliśmy X, to wskazuje na Y). Przegląd literatury sięga po czas przeszły lub czas zaprzeszły doskonały, gdy nazywa się indywidualne wcześniejsze badanie (Chen donosił, inni pokazali), oraz po czas teraźniejszy dla wszystkiego, co traktuje się jako ustalony fakt (pamięć pogarsza się pod wpływem stresu). Recenzenci odczytują te przełączenia jako kompetencję, nigdy jako błąd, a wybór Abstract lub Literature review stosuje każdą z nich zgodnie z regułą podaną obok.

Tylko wtedy, gdy nic w fragmencie nie wyjaśnia tej zmiany: akapit zaczyna się w czasie przeszłym i przechodzi do teraźniejszego bez zmiany tego, co jest opisywane. Zmiana jest poprawna wszędzie tam, gdzie rzeczywiście zmienia się odniesienie czasowe, na przykład po ustaleniu z przeszłości następuje odczytanie go w czasie teraźniejszym. Zmiany bez takiego powodu są korygowane, a zmiany, które odzwierciedlają rzeczywistą zmianę znaczenia, pozostają bez zmian. Wybranie General mode wymusza wyłącznie spójność wewnętrzną i w ogóle nie stosuje reguły sekcji.

Nie. Cytat odtwarza dokładnie cudze słowa, wraz z czasem, więc tekst między cudzysłowami pozostaje nietknięty nawet wtedy, gdy jego czas kłóci się z otaczającą sekcją, na przykład cytat w czasie przeszłym w akapicie Discussion w czasie teraźniejszym. Czasowniki poza cytatem nadal odpowiadają regule danej sekcji, tylko sam cytowany materiał jest traktowany jako stały.

Przechodzi do naszego serwera raz, jest używany raz do wygenerowania poprawek, a ten pojedynczy przebieg jest logowany względem Twojego dziennego licznika. Nic więcej się z nim nie dzieje.

Nie. Zmieniają się tylko formy czasowników, wraz z drobnymi elementami, które dana forma czasownika ze sobą niesie, na przykład czasownik posiłkowy w were analyzed. Dobór słów, kolejność zdań składowych i brzmienie pozostają dokładnie takie, jak zostały przesłane, więc każdą poprawkę można zweryfikować w kilka sekund.

Zakresem i poziomem wyjaśnienia. Sprawdzanie gramatyki traktuje błąd czasu jako jeden z wielu typów błędów, które obejmuje. To narzędzie nie obejmuje niczego innego: stosuje konwencję przypisaną do wybranej sekcji pracy i podaje uzasadnienie w każdej notatce. Sięgnij po nie szczególnie wtedy, gdy problemem jest powtarzający się czas, sekcja Methods nadal napisana jak protokół albo tłumaczony manuskrypt, w którym oś czasu rozpadła się w trakcie przenoszenia.