Akademik Yazıda I Kullanılabilir mi? Bir Stil Kılavuzu Yanıtı

APA makalesinde I kullanabilir misiniz? Evet, doğrudan ve herhangi bir koşul olmaksızın, çoğu öğrencinin yasakladığını varsaydığı aynı stil kılavuzuna göre. Birinci sınıf yazma dersinde akademik düzyazının yazarı bütünüyle gizlemesi gerektiği söylenen herkes, Publication Manual'ın yedinci baskısında hiçbir yerde yer almayan bir kuralı tekrar ediyor demektir. APA Style bu inancı doğrudan, birden fazla kez ele almıştır ve kendi yönergeleri bunu adıyla bir mit olarak nitelendirir.

Her "I" ifadesinin kırmızı kalemle daire içine alındığı, kenar boşluğuna "no first person" yazıldığı bir danışman deneyimi, neredeyse betimlemeye gerek kalmayacak kadar yaygındır. Bu düzeltme genellikle belirli bir disipline özgü stil kılavuzundan değil, lise İngilizce dersinden ya da giriş düzeyinde bir kompozisyon dersinden kaynaklanır. Lisansüstü öğrenciler, bunu öğreten ders çoktan unutulmuş olsa bile, yıllarca bu alışkanlığı sürdürür ve aslında hiç yasaklanmamış bir sözcükten kaçınmak için kendi cümlelerinin etrafında dolanırlar.

APA Makalesinde I Kullanabilir misiniz? Stil Kılavuzu Gerçekte Ne Söylüyor

APA Style'ın kendi editör ekibi bunu stil blogunda, "The No First-Person Myth" başlıklı bir yazıda doğrudan ele almıştır. Açılış cümlesi nettir: "APA Style has no such rule against using first-person pronouns and actually encourages their use to avoid ambiguity in attribution." Bu cümle, kılavuzu yazan kişiler tarafından yayımlanan, kılavuzun açıkça belirtilmiş tercihidir, dipnotun içine gizlenmiş isteksiz bir izin değildir.

Stil kılavuzu, hangi zamirin ne zaman kullanılacağı konusunda ayrıntılıdır. Tek başına yazarken doğru zamir "I"dır: "If you are writing a paper by yourself, use the pronoun 'I' to refer to yourself." Birden fazla yazarla yazarken ise "we" olur, böylece genel bir okuyucu kitlesi değil, yazar grubunun adı verilir.

APA'nın aktif olarak caydırdığı şey bunun tersidir, daha resmî görünmek için kendinizden üçüncü tekil şahısla, "araştırmacı" ya da "yazar" diye söz etmek. Kendi kılavuzu bunu açıkça söyler: "Kendinizden söz etmek için üçüncü kişiyi kullanmayın." Bunun gerekçesi üsluptan çok pratiktir: "araştırmacı transkriptleri kodladı" gibi bir cümle, okurun o araştırmacının makaleyi yazan kişi mi yoksa hakkında söz edilen başka biri mi olduğunu tahmin etmesine yol açar.

Neden Bu Kadar Çok Öğrenciye Tersi Öğretildi

"Ben"i yasaklama dürtüsü durup dururken ortaya çıkmadı. Erken dönem kompozisyon öğretimi çoğu zaman birinci tekili, temelsiz görüş için kestirme yol olarak ele alır: bir öğrenci metinden bir argüman kurmak yerine "karakterin üzgün olduğunu düşünüyorum" yazar ve akılda kalan düzeltme "asla ben kullanma" olur, daha doğru olan "iddialarını destekle" değil. Bu genel kuralı öğretmek ve uygulamak, onun altındaki gerçek beceriden daha kolaydır.

Bilimsel yazı buna ikinci bir katman ekledi. Eski laboratuvar raporu gelenekleri, kısmen odağı işi yapan kişiden çok işleme vermek için, "I collected the sample" yerine "the sample was collected" gibi yapıları tercih ediyordu. Bu gelenek bazı disiplinlerde ve bazı dergilerde gerçektir, ancak hiçbir zaman özellikle zamirlerle ilgili bir kural olmadı ve APA Style'ın bütünü için de geçerli olmadı. Kompozisyon sınıfı ile yöntemler bölümü arasında bir yerde, dar ve disipline özgü bir alışkanlık, hiçbir akademik yazının hiçbir yerde "I" sözcüğüne izin vermediği inancına dönüştü.

Birinci Tekil Hâl Hâlâ Kötü Okunduğunda

"I" kullanma izni, onu her cümlede kullanma talimatı değildir. Her satırı "I found", "I then argue", "I believe" ile başlayan bir paragraf, yazının kendisinden çok yazma sürecine dair süregelen bir yorum haline gelir ve başka türlü yazıya ayrılabilecek alanı kaplar. Zamiri yalnızca gerçekten gerektiğinde kullanın ve çevresindeki cümlelerin argümanı kendi başlarına desteklemesine izin verin.

Aynı dikkat "we" için de geçerlidir. APA'nın kendi rehberi, bir makalenin adı verilmiş yazarları yerine genel olarak insanlardan söz etmek için kullanılan editoryal "we" kullanımına karşı uyarır. "We already know how stressful exams can be" ifadesi, hiç istenmemiş bir onayı okuyucudan varsayar. Öğrenciler, klinisyenler ya da önceki araştırmacılar gibi gerçek grubu adlandırmak, ortak bir deneyim varmış gibi varsaymak yerine cümleyi doğru kılar, oysa böyle bir deneyim mevcut olmayabilir.

Bu örüntü, bir makalenin gündeme getirmesi muhtemel hemen her durumda geçerlidir:

Situation	What APA recommends
Tek yazarlı bir çalışmayı betimlemek	"I" kullanın: "I coded the transcripts inductively."
Ortak yazarlarla yapılan çalışmayı betimlemek	Siz ve adı verilmiş ortak yazarlarınız için birlikte "we" kullanın
Genel olarak insanlara atıfta bulunmak	"we" yerine "clinicians" ya da "undergraduates" gibi grubu doğrudan adlandırın
Belirsiz bir özneyi önlemek	"the researcher interviewed the participants" değil, "I interviewed the participants" deyin

Her satır aynı temel kurala işaret eder: işi kimin yaptığını, gerçekten doğru olan zamiri kullanarak, açık biçimde adlandırın. Bu, alfabenin tek bir harfine yönelik toptan bir yasaktan daha dar ve daha yararlı bir ölçüttür.

Diğer Üslup Kılavuzları ve Disiplinlerle Karşılaştırma

APA burada istisna değildir. Beşeri bilimlerin büyük bölümünde kullanılan MLA üslubu, genellikle birinci tekili kabul eder ve çoğu zaman yazarların bundan kaçınmak için uydurduğu dolambaçlı anlatımlardan onu tercih eder, özellikle de yazarın kendi konumunun önemli olduğu tartışmacı denemelerde. The Chicago Manual of Style benzer bir tutum alır: "I" kullanımını yasaklamaz ve kararı yazarın yargısına, yayının kurum içi üslubuna ve metnin türüne bırakır.

Disiplin, herhangi bir tek stil kılavuzundan daha önemlidir. Chicago stilinde yazılmış bir siyaset bilimi makalesi ile ACS stilinde yazılmış bir kimya makalesi, birinci tekil şahıs konusunda birbirine zıt noktalara varabilir ve ikisi de zamirlerle ilgili bir atıf biçimi kuralını izlemiyor olur. Bu, atıf sisteminin değil, alanın yerleşik uygulamasıdır. "I monitored the reaction" yerine "the reaction was monitored" ifadesini tercih eden bir kimya dergisi, bu disiplinin prosedürü nasıl sunduğuna ilişkin bir normu uygular ve APA'nın başka yerlerde birinci tekil şahsa izin vermesi, belirli bir derginin yazarlara yönelik kendi talimatlarını geçersiz kılmaz.

Birinci Tekil Şahıs Nasıl Gündelik Tınlamadan Kullanılır

"I" ifadesinin gündelik görünmesini önlemenin en kolay yolu, onu kesin bir akademik fiille eşleştirmektir. "I found", "I argue", "I coded" ve "I compared", okuyucunun değerlendirebileceği belirli bir eylemi adlandırır. "I feel" ve "I think this is interesting" ise bunların hiçbirini yapmaz ve birinci tekil şahısla yazılmış bir paragrafı makale yerine günlük kaydı gibi gösteren cümleler bunlardır.

Bir stil ya da ton denetimi, çoğu zaman bu boşluğu yavaş bir yeniden okumadan daha hızlı yakalar. TextPulse's free formality checker, tam olarak bu kayıt farkını ölçer ve bir paragrafı ton açısından yoldan çıkaran belirli cümleyi işaret eder, zamiri tek başına işaretlemek yerine.

Belirli bir dergi, bölüm ya da danışman, APA'nın izin verdiğinden bağımsız olarak gerçekten üçüncü şahıs kullanımını şart koşuyorsa, tüm bir taslağı elle değiştirmek yavaştır ve tutarsız yapılması kolaydır. Bir first-to-third-person converter, zamiri ve çevresindeki fiil uyumunu birlikte değiştirir, böylece "I found" bir el yazması boyunca yalnızca yazarın düzeltmeyi hatırladığı paragraflarda değil, her yerde "the author found" olur.

Adıl seçimi, tek bir cümleden ziyade, tüm bir makale boyunca uzanan daha geniş bir üslup sorununun yalnızca küçük bir parçasıdır. TextPulse's akademik yazım için bir AI humanizer kullanmaya ilişkin rehber, bu daha geniş soruyu bölüm bölüm ele alır, özetten yoğunlaştırılmış iddialara, tartışma bölümünün gerçekten özgül bir sese duyduğu gereksinime kadar.

APA, kaynakçayı da düzyazıyı denetlediği kadar sıkı biçimde düzenler, ve bir yeniden yazım sürecinde atıfları olduğu gibi korumak için ayrı bir sayfa vardır. Bir modelin uydurduğu atıflar için bir kaynakçayı denetlemek için de ayrı bir sayfa vardır.

Bir dedektörün daha sonra farklı bir paragrafı makine tarafından yazılmış olarak işaretlemesi, bütünüyle ayrı bir sinyaldir, hangi zamirin seçildiğinden çok cümle ritmine ve sözcük seçimine işaret eder. TextPulse's AI humanizer, bu ayrı sorun ortaya çıktığında onu ele alır. Doğru kullanılmış bir "I", puanı baştan yükselten şey hiç olmamıştı, ve hangi aracın hangi sorunu gerçekten çözdüğünü hatırlamak önemlidir.