İnsanlaştırılmış Metin Neden Metin İçi Atıflarınızı Bozar

Bir yeniden yazma geçişi, Osei ve Whitfield (2019) ifadesini, bir literatür taramasındaki tek bir cümlede Whitfield ve Osei (2019) biçimine dönüştürdü. Sayfadaki başka hiçbir şey değişmedi. Kaynakça listesi hâlâ Osei, K., ve Whitfield, R. şeklinde okunuyordu, çünkü kâğıtta basılı sıra buydu.

Metin içi atıfların kaynakça listesiyle uyuşmaması, bir metni insanlaştırma ya da yeniden ifade etme geçişinin bir el yazmasına verdiği en yaygın zarardır ve bu zarar oluşurken en az fark edilendir. Düz yazı gerçekten daha iyi okunur. Ancak altındaki atıflar artık yanlıştır, bunu ne bir yazım denetleyici bildirir ne de bir benzerlik puanı fark eder.

Nedeni mekaniktir. Bir yeniden yazma modeli, bir atfı, iyileştirmesi istenen bir cümlenin içindeki sıradan sözcükler olarak okur. Bir soyadı, yer değiştirebileceği bir isimdir, bir yıl, atlayabileceği bir sayıdır ve yan yana duran iki cümle, birleştirebileceği iki şeydir. Atıfları yeniden yazmadan önce donduran araçlar vardır, ancak çoğu genel amaçlı yeniden yazıcı bunu yapmaz. Aşağıdaki kontrolü sizin yapmanız gerekir.

Anlatı Atfı İçinde Yazar Sırası Tersine Döner

Anlatı atfı, yazar adlarını doğrudan cümlenin içine yerleştirir, onları görünür kılan da budur. APA Style iki biçimi yan yana verir: Salas ve D'Agostino (2020), sözcük olarak and yazılmış anlatı atfı biçimidir, (Salas & D'Agostino, 2020) ise parantez içi biçimdir, burada ampersand parantezlerin içinde korunur. Anlatı biçiminin etrafında noktalama duvarı yoktur.

Düz yazıda iki ismin sırası hiçbir şey ifade etmez, bu yüzden bir cümleyi yeniden kuran bir model onları ritim için yer değiştirerek kullanır. Bir atıfta ise bu sıra her şeyi ifade eder, çünkü bu sıra makalede basılı olan sıradır ve kaynakça girdisi buna göre alfabetik olarak düzenlenir. Ters çevrilmiş bir çift de düzeltme okumadan geçebilir, çünkü cümle bütünüyle dilbilgisel olarak doğru kalır.

Parantez içi atıflar daha bütünlüklü biçimde korunur, çünkü parantezler çoğu yeniden yazma modeli tarafından tek bir nesne olarak okunur. Yeniden yazılacağını bildiğiniz bir bölümde parantez içi biçim daha güvenli seçimdir ve anlatı ve parantez içi atıf stilleri arasındaki fark, bir araç devreye girdiğinde cümle akışından daha fazlasını belirler.

Yıllar Kaybolur ya da İki Kez Ortaya Çıkar

Yıl, cümlenin ortasında duran dört basamaklı bir sayıdır, bu da onu sayfada düşürülmesi ya da çoğaltılması en kolay unsur yapar. Düşürülmesi daha sessiz bir başarısızlıktır. Yeniden yazım, atfı cümleye katlar ve tarih bu katlamadan sağ çıkmaz, bu yüzden Osei and Whitfield (2019) argued ifadesi Osei and Whitfield argued olur ve cümle artık hangisinden söz ettiğini söylemeden bir makaleye atıfta bulunur.

Çoğaltılması daha belirgin olanıdır. Yeniden yazım, parantezlerin zaten söylediğini düzyazıyla açıklar: In 2019, Osei and Whitfield (2019) reported a decline. Okur tarihi iki kez görür ve bunu kendi cümlelerini kontrol etmeyi bırakmış bir yazar olarak okur.

Bir meşru yokluk, bunu göründüğünden daha zor hale getirir. APA'nın kuralı, "not repeat the year for narrative in-text citations the second and subsequent times they appear in a single paragraph." Bir paragraf içindeki ikinci anlatı atfında yılın yer almaması doğrudur. Aynı yokluğun ilk geçişte ya da herhangi bir parantez içi atıfta görülmesi bir hatadır, bu yüzden yıl denetimi paragraf paragraf yapılmalıdır.

Yazar Düşünce Etiketleri, Bir Yazar Çıktığında Yer Değiştirir

Metin içi çok yazarlı bir atfın biçimi, başka bir yerde saklanan bir olgu tarafından belirlenir: kaynakça girdisinde kaç yazarın yer aldığı. APA Style, üç veya daha fazla yazarlı bir çalışma için "her atıfta yalnızca ilk yazarın adını ve ardından et al. kullanın, ilk atıf dahil" ifadesiyle bunu açıkça belirtir. İki yazar her zaman birlikte adlandırılır.

Bu durum, bu hataya listedeki en uzun fitili verir. Üç yazarlı bir anlatı atfını iki soyada indiren bir yeniden yazım, dilbilgisel olarak düzgün görünen ama stil kuralına göre yanlış olan İngilizce üretir. Cümlede hataya dair hiçbir ipucu yoktur. Hata, ancak üç sayfa sonra kaynakça girdisine ulaştığınızda görünür olur.

Tersi de olur. et al. ifadesini tam bir soyadları listesine genişleten bir yeniden yazım, çünkü ad listesi Latince bir kısaltmadan daha doğal okunur, aynı kuralı öteki yönden bozar. Eşikler stile ve baskıya göre değişir, bu nedenle el yazmanızı yöneten kural, hedef stil kılavuzunuzdaki kuraldır. Eşiğin kendisi, APA 7'de et al. ne zaman kullanılır başlıklı kılavuzda daha ayrıntılı ele alınmıştır.

Birleşen Cümleler ve Yetim Kaynakça Girdileri

İki cümleyi birleştirmek, rutin bir editoryal işlemdir ve bir atıf için mevcut en yıkıcı işlemdir. İki kaynaktan gelen iki iddia, tek bir atıf taşıyan tek bir iddiaya dönüşür ve ikinci kaynak metin gövdesinden kaybolurken, girdisi kaynakça listesinde dokunulmadan kalır. Birleştirilmiş cümle iyi okunur. İki şeyi ileri sürer ve birini destekler.

Geriye kalan giriş bir yetimdir: metin içinde hiçbir şeyin işaret etmediği bir kaynak. Kaynakça listesi, bir işaretleyicinin doğrudan aşağı doğru okuyabileceği kapalı bir listedir. Bu, başkası tarafından yakalanma olasılığı en yüksek uyumsuzluktur. Metin içinde hiçbir yerde atfı olmayan bir giriş, kullanmış olduğunuzu iddia ettiğiniz ama kullanmadığınız bir kaynak gibi okunur.

Birleştirme aynı anda ayna görüntüsü bir hatayı da üretir. Hayatta kalan atfı kontrol eden bir okur, cümlenin yarısının desteklendiğini, diğer yarısının ise hiç böyle bir iddiada bulunmamış bir makaleye atfedildiğini görür. En iyi ihtimalle bu, gevşek bir atıf olarak okunur. En kötü ihtimalle, bir yazarın yapmadığı bir iddiayı ona atfetmektir.

Ne bozuldu	Metinde nasıl görünür	Nasıl yakalanır
Anlatı içi atıfta yazar sırası	Osei and Whitfield (2019) Whitfield and Osei (2019) olarak geri gelir	Her anlatı içi atfı, girişine karşı soldan sağa okuyun
Düşmüş bir yıl	Osei and Whitfield argued, cümlede hiçbir yerde tarih olmadan	Her soyadını arayın ve onunla birlikte bir yılın geldiğini doğrulayın
Çiftlenmiş bir yıl	2019'da, Osei and Whitfield (2019) bir düşüş bildirdi	Cümleyi sesli okuyun, tarih iki kez yer alır
Bir et al. eşiği	Üç yazarlı bir atıf, and ile bağlanmış iki soyad olarak geri gelir	Girişteki yazar sayısını sayın, sonra metin içi biçimi kontrol edin
Birleşmiş bir cümle	İki iddia, bir atıf ve ikinci kaynak gövdeden kaybolmuş	Bölümün kaç ayrı kaynağı atıf yaptığını, öncesinde ve sonrasında karşılaştırın
Yetim bir kaynakça girdisi	El yazmasının hiçbir yerinin işaret etmediği bir kaynakça girdisi	El yazmasını listedeki her soyad için arayın

Kaynak Listesiyle Eşleşmeyen Metin İçi Atıfları Bulma

Kontrolü her iki yönde de çalıştırın, çünkü her tarama diğerinin göremediği hataları yakalar. Listeden gövdeye kontrolü yetim girdileri bulur. Gövdeden listeye kontrolü bozulmuş atıfları bulur. Birini yapıp işi bitmiş saymak, el yazmasının yarısının kontrol edilmiş kalması demektir.

1. Kaynak listesinden gövdeye: el yazmasını kaynak listesindeki her soyad için tarayın ve en az bir metin içi atıf bulunduğunu doğrulayın. Eşleşme olmayan her şey yetim girdidir.
2. Gövde’den kaynak listesine: her metin içi atfı sırayla okuyun ve girdisiyle karşılaştırarak üç şeyi denetleyin, soyad yazımı, yazar sırası ve yıl. Paragrafları değil, atıfları okuyun.
3. Yazar sayıları: iki veya daha fazla ad taşıyan her giriş için yazarları sayın ve metin içi biçimi, stilinizin et al. eşiğiyle karşılaştırın.
4. Değişen cümleler: yeniden yazım öncesi taslağı sakladıysanız, ikisini yan yana karşılaştırın. Biçimi değişen cümleler risk taşıyanlardır.

Bu son adım, bir denetimi nokta kontrolüne dönüştürür. Yeniden yazımın hiç dokunmadığı bir cümle içindeki atıfın denetlenmesine gerek yoktur, bu yüzden okuma listesi kısadır, değişen cümleler. On sayfalık bir makalede bu, bir öğleden sonra yerine yirmi dakikadır.

Bu işin bazı bölümlerini iki araç kısaltır. Bir metin içi atıf düzelticisi, bir stil kuralını bozan biçimleri, virgül yerleşimini, et al. biçimini ve sayfa kısaltmalarını, satır satır okumaktan daha hızlı biçimde işaretler, ancak kaynak listenizi görmez, bu yüzden yetim taraması elle kalır. Yeniden yazımın bozduğu bir girdiyi yeniden kurmak, bir atıf oluşturucuda, ona ne olduğunu tersine mühendislikle çözmekten daha hızlıdır.

Bu atıfların çevresindeki düzyazı ayrı bir iştir: ChatGPT çıktısını insan gibi duyurmak ve bu çıktıyı satır satır düzenlemek.

Yukarıdaki her hata tek bir özelliği paylaşır: el yazması sonrasında hâlâ iyi okunur. Yeniden yazım aşamasını güvenmek yerine kontrol etmeye değer kılan şey budur ve bu denetimin son düzenlemeden sonra, en sonda yer almasının nedeni de budur. Yeniden yazımın geride daha az şey bırakmasını istiyorsanız, AI metnini nasıl insanlaştıracağınıza ilişkin kılavuzdaki cümle düzeyindeki teknikler, herhangi bir atfın risk altına girmesinden önce gerçekleşen işin yarısıdır.