Czy rekrutacje na studia sprawdzają AI?

Czy rekrutacje na studia sprawdzają użycie AI? Własna polityka oszustw Common App już odpowiada częściowo na to pytanie, zanim zostanie przeczytane choć jedno wypracowanie. Od 2023 roku jej definicja oszustwa aplikacyjnego wyraźnie wymieniała „istotną treść lub wynik platformy, technologii albo algorytmu sztucznej inteligencji” obok plagiatu, a każdy kandydat składa przy tym certyfikację zgodną z tą definicją przed wysłaniem zgłoszenia. To, co łączy biura rekrutacyjne, nie jest wspólne narzędzie wykrywania. Jest to wspólne oczekiwanie, że esej w polu został napisany przez kandydata, a nie wygenerowany i tylko lekko zredagowany.

UCAS prowadzi podobną kontrolę po stronie brytyjskiej. Każdy kandydat oświadcza, że jego personal statement nie został skopiowany ani dostarczony z innego źródła, w tym z generatywnej AI. Zespół UCAS Verification Team uruchamia system wykrywania podobieństwa we wszystkich zgłoszeniach, szukając właśnie tego. Niektóre uczelnie idą nawet dalej niż podstawowy standard na którejkolwiek z tych platform. Na przykład własne instrukcje aplikacyjne Brown University stwierdzają, że użycie AI nie jest dozwolone w związku z treścią aplikacji w żadnych okolicznościach, z jednym wskazanym wyjątkiem dotyczącym sprawdzania pisowni i gramatyki. Niektóre szkoły nie opublikowały na ten temat niczego. To różni się od szkoły, która po cichu uznała, że AI jest dopuszczalne.

Czy rekrutacje na studia sprawdzają użycie AI? Co naprawdę mówi Common App

Polityka oszustw Common App definiuje oszustwo na tyle szeroko, by obejmowało coś więcej niż dosłowne kopiowanie. Jej zapis o „istotnej treści lub wyniku platformy, technologii albo algorytmu sztucznej inteligencji” obejmuje szkic z chatbota, który został przeformułowany, skrócony lub przebudowany, tak samo jak taki, który wklejono bez zmian, ponieważ standardem jest to, czy istotna treść pochodziła od kandydata, a nie to, czy ostateczne brzmienie na poziomie zdań przypadkiem dokładnie odpowiada wynikowi chatbota. Każdy kandydat podpisuje certyfikację zawierającą ten zapis jako część składania zgłoszenia przez platformę. Pytanie, które ma znaczenie, nie brzmi, czy dana uczelnia akurat sprawdza. Brzmi, czy zgłoszenie było prawdziwe w chwili podpisania, na formularzu, na który kandydat już wcześniej wyraził zgodę.

Brown jest użytecznym przykładem właśnie dlatego, że jego wytyczne pozostawiają niewiele miejsca na interpretację. Pomoc AI jest dozwolona wyłącznie przy sprawdzaniu pisowni i gramatyki, czyli w tym samym wąskim zakresie, jaki obejmowałoby podstawowe narzędzie do korekty tekstu, i nic ponadto. Jest to bardziej restrykcyjna, opublikowana nakładka na ogólny standard Common App, a nie odrębne pytanie. Nic z tego nie dotyczy narzędzia, które większość studentów ma na myśli, gdy pojawia się ten temat: czy Turnitin może wykryć ChatGPT w złożonym eseju, to pytanie o pracę zaliczeniową, skanowaną po zapisaniu się w systemie zarządzania nauczaniem, natomiast czytanie materiałów rekrutacyjnych odbywa się wcześniej, na innym dokumencie, według całkowicie innych zasad.

Co UCAS wymaga w osobistym oświadczeniu

UCAS wyznacza podobną granicę jak Common App, używając własnego sformułowania. Wygenerowanie osobistego oświadczenia, albo jego dużej części, za pomocą narzędzia takiego jak ChatGPT i przedstawienie go jako oryginalnego może zostać uznane za oszustwo i może kosztować kandydata ofertę albo spowodować wycofanie już złożonej oferty. Korzystanie z AI w celu uzyskania pomysłów dotyczących tego, co uwzględnić, jak uporządkować akapit albo jak poprawić czytelność zdania, jest czymś innym, a własne wytyczne UCAS traktują taki rodzaj użycia jako dopuszczalny. Rozróżnienie, które wprowadza UCAS, jest bliskie temu, które wprowadza Common App, choć z innym zastrzeżeniem: pomoc jest w porządku, zastąpienie nie.

To rozróżnienie nie jest jedynie wytyczną bez realnej mocy. Zespół UCAS Verification Team przeprowadza kontrole pod kątem fałszywych aplikacji oraz wzorców podobieństwa między osobistymi oświadczeniami, a gdy jego system oznaczy oświadczenie, uniwersytety lub colleges wskazane w tej aplikacji mogą zostać powiadomione bezpośrednio. Samo oznaczenie nie kończy jeszcze aplikacji. Oznacza jednak, że oświadczenie zostaje przeczytane ponownie, bardziej sceptycznie, przez osoby, które widzą tysiące takich tekstów w każdym cyklu i wiedzą, jak wygląda odpowiedź oparta na szablonie, zanim dotrą do drugiego akapitu.

Gdzie biura rekrutacyjne nie powiedziały niczego w ogóle

Poza dwiema dużymi platformami aplikacyjnymi i garstką szkół, takich jak Brown, większość indywidualnych biur rekrutacyjnych nie opublikowała niczego konkretnego na temat AI w esejach aplikacyjnych. To milczenie warto czytać uważnie. Szkoła, która nie ma sformułowania odnoszącego się do AI, nie musiała wcale uznać, że AI jest dopuszczalne. Jej ogólne sformułowania dotyczące integralności aplikacji, te same, które już obejmują plagiat i zmyślone listy aktywności, powstały przed generatywnym AI i nadal się do niego odnoszą, niezależnie od tego, czy osobne zdanie mówi to wprost. Ta luka odpowiada wzorcowi, który warto zrozumieć w tym, jak uniwersytety szerzej traktują politykę AI: ogólna zasada instytucjonalna i bardziej szczegółowa zasada dotycząca kursu lub wydziału często funkcjonują na różnych poziomach szczegółowości, a ta bardziej szczegółowa zwykle ma pierwszeństwo.

Dlaczego prawdziwym testem nie jest detektor

Osoba oceniająca w rekrutacji nie próbuje uruchamiać klasyfikatora na osobistym oświadczeniu. Pytanie, na które stara się odpowiedzieć, jest znacznie bardziej precyzyjne i znacznie trudniejsze: „czy brzmi to jak jedna konkretna osoba, która zrobiła jedną konkretną rzecz, opisaną z dość niepowtarzalnym poziomem szczegółowości, tak że nikt inny nie mógłby napisać dokładnie tego akapitu?” Proza wygenerowana prawdopodobnie nie spełni tego celu, nawet jeśli nikt nie czyta jej z użyciem narzędzia detekcyjnego. Próbuje być ogólna zamiast konkretnej, mówi o wyciągniętej lekcji zamiast o dokładnym momencie, w którym została wyciągnięta, o zainteresowaniu medycyną zamiast o konkretnym spotkaniu z pacjentem, które je wywołało. Ludzki czytelnik widzi tę różnicę od razu i wyraźnie, na długo przed tym, zanim zobaczy procent na ekranie.

Osoby zajmujące się rekrutacją czytają tysiące takich esejów w jednym cyklu, i właśnie dlatego wersja ogólna się wyróżnia, zamiast zlewać się z resztą. Zdanie, które mógłby napisać każdy kandydat z tymi samymi statystykami i tym samym planowanym kierunkiem, jest silniejszą wskazówką niż zdanie z nietypowym wyborem czasownika albo niezwykłą strukturą. W tym kontekście szczegółowość nie jest preferencją stylistyczną. Jest całym fundamentem, na którym esej jest oceniany, niezależnie od tego, co skaner oznaczyłby lub czego by nie oznaczył.

Korzystanie z AI w swoim zgłoszeniu bez przekraczania granicy

Zastosowania, które zarówno UCAS, jak i Brown uznają za dopuszczalne, wskazują na praktyczny wzorzec: AI do struktury, do zawężania tematu, do wychwytywania literówki, a człowiek do właściwych zdań opisujących, co się wydarzyło i dlaczego miało to znaczenie. Sporządzenie całego akapitu z chatbotem i przepisanie go innymi słowami nadal zaczyna się od treści, która nie należała pierwotnie do kandydata, a właśnie taką substytucję wyznacza granicę każda sprawdzona tutaj polityka. bezpłatny sprawdzacz esejów jest rozsądnym sposobem na wychwycenie akapitu, który zsunął się w ogólne, pasujące do każdego zgłoszenia sformułowania, zanim trafi on choćby w pobliże przycisku wysyłania, niezależnie od tego, jak ten akapit został napisany.

Programy kliniczne stosują najsurowsze zasady spośród wszystkich dyscyplin, a wykrywanie AI w szkole pielęgniarskiej jest traktowane odrębnie. Zasada leżąca u podstaw wszystkich tych reguł została przedstawiona w tekście o integralności akademickiej i AI.

Żadne z tego nie dotyczy w istocie przechytrzenia systemu kontroli, na żadnej z platform. AI humanizer for students firmy TextPulse podaje szacowany Human Score, obliczany na podstawie własnego statystycznego kształtu szkicu, co jest również naprawdę użytecznym sprawdzeniem korektorskim w przypadku osobistego oświadczenia, ponieważ to samo ogólne sformułowanie, na które reaguje klasyfikator, jest często dokładnie tym, obok czego znudzony czytelnik rekrutacyjny przechodzi wzrokiem. Trwalszym rozwiązaniem jest to, którego żadna polityka nie musi dopowiadać wprost: napisać ten jeden szczegół o własnym życiu, którego nikt inny ubiegający się w tym roku nie mógłby napisać zamiast Ciebie.