Jak skrócić liczbę słów w pracy dyplomowej bez utraty argumentu

Gotowa rozprawa licząca o cztery tysiące słów więcej niż limit zwykle jest znakiem, że argument został pogrzebany pod słowami, które nic nie robią, a nie że sam argument jest zbyt duży dla tej formy. Wiedza o tym, jak zmniejszyć liczbę słów w rozprawie bez uszkadzania tego argumentu, sprowadza się do pracy w ustalonej kolejności: najpierw najtańsze cięcia, najdroższe cięcia na końcu, a sam argument w ogóle nie znajduje się na liście.

Kolejność ma znaczenie, ponieważ każdy poziom skracania wiąże się z innym kosztem. Zwrot wypełniający nic nie kosztuje do usunięcia, żaden czytelnik nigdy nie tęsknił za zwrotem, który od początku nie niósł żadnej informacji. Usunięcie sekcji kosztuje bardzo wiele, ponieważ grozi usunięciem wraz z nią także argumentu.

Realistyczny podział sprawia, że łatwiej zaufać tej kolejności. Jeśli rozprawa przekracza limit o cztery tysiące słów, same zwroty wypełniające i nominalizacje często pozwalają odzyskać od kilkuset do tysiąca słów w całym manuskrypcie, cięcia na poziomie akapitu odzyskują podobną liczbę ponownie, a jedynie naprawdę uporczywy nadmiar powinien kiedykolwiek dotrzeć do poziomu sekcji. Większość autorów, którzy zaczynają od usuwania całych sekcji, rozwiązuje problem, który pierwsze dwa kroki już by rozwiązały.

Jak zmniejszyć liczbę słów w rozprawie, najpierw usuwając zwroty wypełniające

Zwroty wypełniające są najtańszym możliwym cięciem, ponieważ nie niosą żadnej informacji. "Due to the fact that", "in order to", "it should be noted that" oraz "a large number of" można usunąć albo skrócić bez naruszania choćby jednego faktu, choćby jednego zastrzeżenia ani choćby jednego przypisu. Rozprawa składana przez wiele miesięcy, po jednym akapicie naraz, gromadzi setki takich elementów, choć nikt nie zapisuje ani jednego z nich celowo.

Wzorzec najłatwiej zobaczyć obok skróconej wersji tego samego zdania:

Zdanie rozbudowane	Wersja skrócona	Co usunięto
Ze względu na to, że wielkość próby była mała, wyniki należy interpretować ostrożnie.	Ponieważ próba była mała, należy interpretować wyniki ostrożnie.	Zwrot wypełniający ("ze względu na to, że")
Należy zauważyć, że interwencja miała pozytywny wpływ na wyniki.	Interwencja miała pozytywny wpływ na wyniki.	Opóźnione otwarcie ("należy zauważyć, że")
Naukowcy przeprowadzili analizę danych, aby ustalić, czy efekt był istotny.	Naukowcy przeanalizowali dane, aby ustalić, czy efekt był istotny.	Nominalizacja i wypełniacz ("przeprowadzili analizę", "aby")
Każdy uczestnik ukończył pełną wersję ankiety.	Każdy uczestnik ukończył pełną ankietę.	Zwroty redundantne ("każdy i każdy", "pełną i kompletną")

Każde skrócone zdanie po prawej stronie zachowuje to samo twierdzenie i to samo zastrzeżenie, jeśli ono występuje, wraz z tym samym uzasadnieniem empirycznym. Nic w tym, co zdanie stwierdza, nie uległo zmianie, zmieniła się jedynie liczba słów potrzebnych do jego sformułowania.

Krok drugi: Rozbij nominalizacje

Nominalizacja to czasownik ubrany w szaty rzeczownika: "przeprowadzili analizę" zamiast "przeanalizowali", "podjęli decyzję o" zamiast "zdecydowali", "przeprowadzili badanie nad" zamiast "zbadali". Pisanie akademickie gromadzi takie konstrukcje, ponieważ zdanie oparte na rzeczownikach może brzmieć bardziej formalnie niż proste zdanie z czasownikiem, mimo że prosty czasownik wyraża dokładnie to samo, używając mniejszej liczby słów.

Nawyk ten się rozprzestrzenia, ponieważ jedna nominalizacja często pociąga za sobą drugą. "Wdrożenie interwencji doprowadziło do zmniejszenia objawów" zawiera dwa ukryte czasowniki, wdrożyć i zmniejszyć, w jednym przeciążonym zdaniu, podczas gdy proste "interwencja zmniejszyła objawy" mówi to samo, używając o połowę mniej słów.

Rozwijanie nominalizacji zwykle oszczędza trzy lub cztery słowa za każdym razem, gdy się pojawia. Możesz z łatwością pisać ich pięćdziesiąt na sekcję i nawet tego nie zauważyć, ponieważ wszystkie wyglądają tak różnie. Szukaj każdego rzeczownika, który kończy się na -tion, -ment lub -ance, po którym występuje słowo of. Czasownik ukryty pod tym będzie od Ciebie oddalony tylko o jedno słowo.

TextPulse's free sentence shortener automatyzuje bezpośrednio te dwa pierwsze kroki. Celuje konkretnie w frazy wypełniające, redundantne pary i nominalizacje, pozostawia każdy hedging, liczbę i cytat dokładnie tam, gdzie były, oraz wymienia każde skreślenie obok sformułowania, które zastąpiło, tak aby nic nie było przyjmowane na wiarę. Tego rodzaju wypełniacze zwykle stanowią od piętnastu do trzydziestu procent zbyt długiego fragmentu, co w przypadku bardzo wielu abstraktów i wstępów zamyka większość luki, zanim trzeba będzie usunąć choć jeden fakt.

Krok trzeci: skracanie na poziomie akapitu

Gdy skrócenia na poziomie zdania są już wykonane, przejdź o jeden poziom wyżej. Akapit, który powtarza punkt już przedstawiony dwa akapity wcześniej, zwiększa długość bez dodawania dowodów. Akapit, który istnieje wyłącznie po to, by podsumować akapit poprzedni, jest kandydatem do całkowitego usunięcia, a nie do skracania linia po linii.

Akapit, który kończy się czymś w rodzaju "in summary, the evidence above points in more than one direction", rzadko dodaje nowe informacje, ponieważ otaczające go akapity już wyraziły ten punkt wprost. Usunięcie tego zdania końcowego, a często także całego akapitu zbudowanego tylko po to, by je zawierał, nic nie kosztuje, a czytelnik nie zauważyłby braku.

Usuń akapit i sprawdź, czy usuwa on twierdzenie, dowód albo konieczne przejście. Jeśli odpowiedź brzmi nie, to Twój akapit jedynie wypełniał sekcję do długości, która wydawała się odpowiednio wyczerpująca, a to jest cel inny niż poprawność.

Krok czwarty: skracanie na poziomie sekcji

Na koniec są cięcia na poziomie sekcji. Są one najtrudniejsze i najdroższe. Często obejmują usunięcie sekcji zbudowanej po to, by uprzedzić drobny zarzut, obszernego opracowanego przykładu, który powtarza metodę już raz pokazana, albo kontekstu tła, którego konkretny czytelnik nie potrzebuje. Czasem takie sekcje można skrócić do jednego zdania albo przenieść do aneksu, jeśli przepisy wydziału w ogóle dopuszczają materiał w aneksie.

Jedna kontrola jest przydatna przed usunięciem czegokolwiek na tym poziomie. Przeczytaj same zdanie otwierające i zamykające sekcji, zasłaniając materiał między nimi, i sprawdź, czy związek między nimi nadal wymaga wszystkiego, co obecnie znajduje się pośrodku, aby miał sens.

Liczyć należy po każdym poziomie, nie tylko na końcu. Działający licznik słów pokazuje bieżącą sumę względem celu w miarę dokonywania cięć, co powstrzymuje autora przed nadmiernym skracaniem sekcji, która od początku nie była problemem.

Co nigdy nie zostaje usunięte, niezależnie od tego, co mówi limit

Oryginalny wkład, dowody, które go wspierają, oraz cytowania, które osadzają go w danej dziedzinie, pozostają poza całym tym procesem. Praca dyplomowa, która mieści się w limicie słów dzięki cichemu usunięciu badania komplikującego argument, stworzyła większy problem niż ten, który rozwiązała, i żadne zliczanie słów nigdy tego nie ujawni.

Krótki test odróżnia bezpieczne cięcie od ryzykownego: czy czytelnik, który pominął to zdanie, akapit albo sekcję, nadal mógłby odtworzyć pełny argument i jego uzasadnienie na podstawie tego, co pozostało? Jeśli tak, materiał był rusztowaniem. Jeśli nie, był tezą i pozostaje, niezależnie od tego, jak bardzo wersja robocza nadal przekracza limit.

Cięcie na poziomie zdania i akapitu jest umiejętnością mechaniczną. Rękopis, który po cięciach nadal brzmi sztywno albo schematycznie, stanowi inny problem z innym rozwiązaniem: przewodnik TextPulse po używaniu AI humanizer do pisania akademickiego omawia tę pracę sekcja po sekcji bezpośrednio, dla każdej części dokumentu, która po usunięciu zbędnych fragmentów nadal brzmi jak szablon.

Zanim cokolwiek skrócisz, sprawdź czy lista bibliografii wlicza się do limitu, ponieważ odpowiedź zmienia docelową długość. Struktura IMRaD leżąca u podstaw większości tych dokumentów jest wyjaśniona osobno.

Nic z tego nie wymaga narzędzia AI do wykonania. Uważna lektura i czerwony długopis pozwalają wykonać te same cztery kroki ręcznie, tylko wolniej. Tam, gdzie AI humanizer TextPulse pomaga, jest etap po skracaniu, gdy manuskrypt musi brzmieć tak, jakby napisał go jeden autor od początku do końca, a nie jakby został złożony z czterech oddzielnych sesji skracania.