Twój artykuł został odrzucony: jak sformatować go dla następnego czasopisma

E-mail z odmową przychodzi jedenaście tygodni po złożeniu i ma cztery linie. Dwóch recenzentów czyta artykuł, redaktor dziękuje za nadesłanie, a decyzja brzmi: nie. W załączniku znajduje się sześć stron uwag recenzentów, których następne czasopismo nigdy nie zobaczy.

Większość autorów wykonuje te dwa zadania w złej kolejności. Jak ponownie złożyć odrzucony artykuł do innego czasopisma to dwa zadania, które większości autorów zajmują popołudnie. Zadanie związane z formatowaniem, które zajmuje popołudnie, oraz decyzja, które czasopismo wybrać jako następne, która zasługuje na więcej czasu. Najpierw formatowanie, zanim cel zostanie ustalony, sprawia, że popołudnie zamienia się w dwa tygodnie.

Szerszy proces składania artykułu do czasopisma, od wstępnej selekcji redakcyjnej po cztery decyzje, które może wydać redaktor, został omówiony gdzie indziej. Ten tekst zaczyna się w momencie, gdy jedna z tych decyzji już wróciła jako nie i artykuł potrzebuje innego miejsca.

Jak ponownie złożyć odrzucony artykuł do innego czasopisma: co się zmienia, a co pozostaje bez zmian

Większość manuskryptu pozostaje dokładnie taka, jaka jest. Wyniki, metody, ryciny i argumentacja stanowią artykuł. Odrzucenie przez jedno czasopismo jest zwykle stwierdzeniem dotyczącym dopasowania albo jednego zastrzeżenia, a nie oceną całości. Zmienia się oprawa: styl cytowań, struktura sekcji, limity słów, sposób ujęcia wstępu i dyskusji dla innego grona odbiorców oraz list przewodni.

Przeformułowanie jest tą częścią, którą autorzy niedoszacowują. Wstęp napisany po to, by przekonać redaktora czasopisma ogólnonaukowego, że wynik ma szerokie znaczenie, trzeba przepisać tak, aby przekonać redaktora specjalistycznego, że ma on znaczenie precyzyjne. AI humanizer pracuje nad zdaniami, które już zostały przez Ciebie przygotowane, zamiast generować za Ciebie twierdzenia, dzięki czemu argument pozostaje Twój, podczas gdy sformułowanie wokół niego się zmienia.

Część zgłoszenia	Co z tym zrobić	Dlaczego
Wyniki, metody, ryciny, dane	Zostawić to	Odrzucenie z powodu niedopasowania nie mówi nic o pracy, która już była poprawna
Styl bibliograficzny i cytowania w tekście	Przekształcić to	Każde czasopismo wskazuje jeden styl, a niewłaściwy jest widoczny na pierwszej stronie
Struktura sekcji i limity słów	Przebudować to	Nagłówki, struktura abstraktu i limity długości są ustalane osobno przez każde czasopismo
Wprowadzenie i ramowanie dyskusji	Przepisać to	Inny krąg odbiorców wymaga innego ujęcia tego, dlaczego wynik ma znaczenie
List przewodni	Napisz nowy	Wskazuje on czasopismo, redaktora i dopasowanie, a wszystkie trzy elementy się zmieniły
Wada metodologiczna wskazana przez recenzenta	Naprawić to	Kolejni recenzenci pochodzą z tej samej dziedziny i czytają pod kątem tych samych rzeczy

Czy należy reagować na uwagi recenzentów z pierwszego czasopisma?

Tak, na te merytoryczne, mimo że następne czasopismo nigdy ich nie przeczyta i nic nie zmusza do tego. Recenzenci w drugim czasopiśmie pochodzą z tego samego małego obszaru co pierwsi, czytają pod kątem tych samych słabości, a zastrzeżenie zgłoszone raz zwykle zostaje zgłoszone ponownie przez kogoś innego.

Selekcja uwag jest prawdziwą pracą, a zasada selekcji wynika z samego odrzucenia. Jeden przewodnik dla recenzentów Elsevier, napisany dla American Journal of Preventive Medicine, mówi recenzentom, że odrzucenie "może być właściwe, jeśli artykuł nie wnosi nic do istniejącej literatury, jeśli istnieją śmiertelne wady metodologiczne lub jeśli jest nieodpowiedni dla odbiorców czasopisma". Te trzy powody wymagają trzech różnych reakcji, a tylko na jeden z nich odpowiada wybór innego czasopisma.

Niedopasowanie do odbiorców to ten problem, który rozwiązuje sam wybór kolejnego czasopisma. Fatalny błąd metodologiczny wymaga dalszej pracy albo węższego twierdzenia, i żadne czasopismo na żadnym poziomie nie odczyta go inaczej. Brak nowości względem istniejącej literatury mieści się między tymi dwiema sytuacjami, czasem ujęcie ukryło wkład, co wymaga przeredagowania, a czasem wkład jest zbyt skromny, co wymaga rozmowy ze współautorami.

Nie należy przesyłać raportów recenzentów z poprzedniego czasopisma wraz z nowym zgłoszeniem, chyba że nowe czasopismo o nie poprosi. Nieproszony zestaw korespondencji z innego czasopisma informuje nowego redaktora, że artykuł został już odrzucony, i nie daje mu niczego, co mógłby przeciwstawić temu faktowi.

Zadanie ponownego formatowania, przypisy, struktura i limity słów

Styl przypisów jest największą pojedynczą częścią ponownego formatowania i tą, którą najczęściej odkłada się do północy. Przekształcenie numerowanej listy Vancouver w styl autor data APA zmienia każdy cytat w tekście, a także samą listę, a cytaty przerobione tylko częściowo brzmią niedbale w sposób, który nie ma nic wspólnego z nauką. Przekształcanie listy przypisów dla innego czasopisma ma własną mechanikę, a wpisy, które psują się bez ostrzeżenia, warto znać wcześniej.

Konwerter formatu przypisów obsługuje zasadniczą część przekształcenia i pozostawia wyjątki, a właśnie tam pojawiają się błędy, preprinty, artykuły konferencyjne, rozdziały w tomach redagowanych, prace tłumaczone i wszystko, co ma autora instytucjonalnego. Należy sprawdzać je ręcznie za każdym razem w odniesieniu do docelowego stylu.

Wymogi strukturalne stanowią drugą połowę i są ustalane dla każdego czasopisma osobno, a nie dla wydawcy. Długość abstraktu, limity znaków dla tytułu i krótkiego tytułu oraz to, czy w ogóle wymagany jest abstrakt strukturalny, mogą się różnić między dwoma czasopismami z tej samej dziedziny. Poniższe liczby pokazują, jak bardzo te wymagania są od siebie oddalone. Każda z nich wynika z własnych wytycznych dla autorów danego czasopisma.

Wymóg	Przykład nazwany	Gdzie znajduje się liczba
Długość i format abstraktu	IEEE: jeden akapit od 150 do 250 słów, bez ponumerowanych równań, cytowań bibliograficznych ani przypisów dolnych	IEEE Editorial Style Manual for Authors
Długość abstraktu, nieustrukturyzowany	PLOS ONE: 300 słów, bez wymaganych nagłówków	PLOS ONE submission guidelines
Limit abstraktu obowiązujący w całym wydawnictwie	Elsevier nie publikuje żadnego, każdy tytuł ustala własną wartość	The journal's own Guide for Authors
Długość tytułu i krótkiego tytułu	PLOS ONE: 250 znaków dla tytułu, 100 dla krótkiego tytułu	PLOS ONE submission guidelines
Konwencja krótkiego tytułu	ICMJE: niektóre czasopisma ograniczają krótki tytuł do 40 znaków, w tym liter i spacji	ICMJE recommendations
Styl bibliograficzny	Ustalany osobno dla każdego czasopisma, a jego zmiana zmienia także cytowania w tekście	The target journal's author guidelines

Jedna obawa, która zwykle okazuje się nieuzasadniona, dotyczy preprintu. Elsevier traktuje elektroniczny preprint jako coś innego niż wcześniejsza publikacja, a własna strona pomocy Springer Nature podaje, że "Posting of preprints is not considered to be a prior publication and will not jeopardize being considered for publication in Springer Nature journals." PLOS i Wiley publikują podobne stanowiska, inni wydawcy ustalają własne zasady, więc należy przeczytać zasady docelowego czasopisma.

Transfer i kaskada: gdy wydawca oferuje przeniesienie tekstu za użytkownika

Duzi wydawcy prowadzą wewnętrzne ścieżki transferu, które przenoszą odrzucony manuskrypt do innego czasopisma z własnej listy bez ponownego zgłaszania. PLOS czyni z tego formalną kategorię decyzji, Reject and Transfer, którą jego zasoby dla redaktorów definiują jako manuskrypt, który jest "more suitable for another PLOS journal." Springer Nature prowadzi Transfer Desk w tym samym celu w obrębie swoich tytułów. To wydawca inicjuje przeniesienie, co sprawia, że proces jest szybki.

To, co oferuje transfer, to czas. Zgłoszenie trafia do własnego systemu wydawcy zamiast zaczynać od nowa z pustego formularza, co ma na celu zdjąć z Państwa biurka większość pracy związanej z ponownym formatowaniem. To, co kosztuje, to wybór. Docelowe czasopismo znajduje się na tej samej liście wydawcy, przedstawione Państwu dlatego, że jest dostępne, a nie dlatego, że zostało porównane z czymkolwiek innym.

Transfer jest czymś innym niż reject and resubmit, określenie używane w tej dziedzinie dość swobodnie. Ani Elsevier, Springer Nature, Wiley, PLOS ani Taylor and Francis nie definiują formalnie reject and resubmit jako kategorii decyzji w swoich opublikowanych materiałach. Komentarz akademicki opisuje to jako odrzucenie zgłoszenia przy jednoczesnym zaproszeniu do złożenia zasadniczo nowego artykułu, który wykorzystuje części starego, traktowanego jako nowe zgłoszenie. Sam redaktor Journal of Finance napisał, że czasopismo przestało używać tej kategorii w 2016, częściowo dlatego, że nie ma ona formalnej definicji i pozostawia autorów bez jasności co do dalszego postępowania.

Jeśli oferowane czasopismo jest rozsądnym miejscem dla artykułu, zaoszczędzone tygodnie są realne, a większość ponownego formatowania znika. Jeśli jest to szerokie, ogólne czasopismo, znajdujące się kilka poziomów poniżej miejsca, do którego należy praca, oferta jest wygodna, ale nie trafna, a to wygoda w największym stopniu przekonuje. Jednak przyjęcie transferu nadal jest decyzją dotyczącą dopasowania.

Jak daleko w dół po drabinie należy zejść?

Wielkość tego kroku wynika z powodu odrzucenia, a nie z tego, jak bardzo są Państwo zniechęceni. Niedopasowanie zakresu lub odbiorców wymaga ruchu w bok, zwykle do czasopisma specjalistycznego w odpowiednim podobszarze, na podobnym poziomie. Odrzucenie ze względu na zasięg lub zainteresowanie jest rzeczywistym krokiem w dół, zazwyczaj o jeden poziom, do tytułu, którego czytelnicy interesują się węższym pytaniem. Zastrzeżenie metodologiczne nie jest żadnym problemem drabiny, a zejście w dół, by przed nim uciec, oznacza, że to samo zastrzeżenie pojawi się od różnych recenzentów kilka miesięcy później.

Ruch, którego autorzy żałują, to długi spadek, od selektywnego czasopisma prosto do czegokolwiek, co szybko przyjmie artykuł. Szybkość jest tym, co sprzedaje drapieżne czasopismo, a odrzucenie jest momentem, w którym jego obietnica recenzji w ciągu kilku dni wydaje się najbardziej rozsądna. Think. Check. Submit., inicjatywa międzybranżowa prowadzona przez dziesięć organizacji naukowych, w tym COPE, DOAJ i ISSN, zaleca autorom sprawdzić, ilu recenzentów czasopismo podaje jako stosowanych do jednego artykułu oraz czy jest ono obecnym członkiem COPE albo figuruje w DOAJ, a następnie składać tekst tylko wtedy, gdy odpowiedzi w liście kontrolnej są twierdzące. Poznanie tego, jak wygląda drapieżne czasopismo jest znacznie łatwiejsze przed odrzuceniem niż w tygodniu po nim.

Wybór następnego czasopisma jest osobną decyzją, a lista kontrolna zgłoszenia obejmuje to, o co nowy portal będzie prosił.

Wybierz następne czasopismo, zanim zaczniesz zmieniać format. Docelowe czasopismo wyznacza styl przypisów, limity słów i sposób ujęcia, więc wykonanie pracy najpierw, a wybór później oznacza zrobienie większości z niej dwa razy, a tak dwutygodniowa przerwa między odrzuceniem a ponownym zgłoszeniem zamienia się w dwumiesięczną.