21 / 30
AMA i Vancouver oba numerują przypisy w kolejności ich pojawiania się, co sprawia, że łatwo je pomylić i rzeczywiście nie są zamienne. Oto, co faktycznie odróżnia zastrzeżony podręcznik z numerowanym wydaniem od luźniejszej konwencji, która przekazuje własne szczegóły formatowania gdzie indziej, oraz praktyczna zasada, która rozstrzyga większość rzeczywistych sporów.
Wzorzec nie jest na tyle uniwersalny, by ufać mu bezkrytycznie: większość uniwersytetów wyłącza bibliografię i aneksy z limitu słów, przypisy są rzeczywiście sporne, a jedynie własny regulamin instytucji rozstrzyga sprawę.
Celowe zwiększanie perplexity i burstiness zwykle oznacza po prostu lepsze pisanie: zróżnicowanie długości zdań, mieszanie struktur zdań złożonych i wybieranie słowa, które naprawdę pasuje, zamiast tego, które tylko wydaje się odpowiednie. Konkretne przykłady przed i po, a także miejsce, w którym przestaje to być rzemiosłem, a zaczyna być złym pomysłem.
Najpierw sformułuj hipotezę zerową, potem alternatywną, kierunkową lub niekierunkową, zależnie od tego, co już wspiera materiał dowodowy. Przeprowadzony przykład obejmuje oba stwierdzenia w teście jednostronnym dotyczącym kosztów i dokładnie to, co odrzucenie hipotezy zerowej dowodzi, a czego nie dowodzi.
APA wymaga przecinka szeregowego bez wyjątku, podobnie jak Chicago i MLA. Oto, czego naprawdę wymaga każdy przewodnik stylu, dlaczego przecinek istnieje strukturalnie oraz w jakich przypadkach jego pominięcie zmienia znaczenie zdania.
Cztery uporządkowane kroki skracania pracy dyplomowej do limitu słów: najpierw frazy wypełniające i nominalizacje, potem akapity, a następnie sekcje, przy czym sam argument nigdy nie jest przedmiotem cięcia.
Wpisy bez tłumaczenia w Twoim języku są dostępne na angielskim blogu.