BibTeX ve BibLaTeX Açıklaması

Doktora öğrencisi, kendi tezini yazmaya başlamak için danışmanının eski LaTeX tez şablonunu açar, ancak apalike işaret eden bir bibliographystyle komutunun yanında yer alan bir References.bib dosyası bulur. Bu ikisinin atıf sisteminin ne olduğu hakkında hiçbir fikri yoktur. Klasör, bunu doğrudan ima eden hiçbir şey içermez ve ayrıca şablonun özgün yazarı artık üç doktora sonrası araştırmacı ve bir kıta uzaktadır.

BibTeX ile BibLaTeX arasındaki fark, bu karmaşanın altında yatan asıl sorudur. İkisi de atıf verilerini benzer bir dosyada saklar, ancak bu verileri tamamen farklı mekanizmalar kullanarak işler, biçimlendirir ve çıktı olarak üretir. Bir belgenin hangisini zaten kullandığını ve geçiş yapıldığında gerçekte neyin değiştiğini bilmek, bir öğleden sonrayı kafa karışıklığı içinde kaybetmek ile bir öğleden sonrayı yazarak geçirmek arasındaki farktır.

Bir kaynağı doğru biçimde atıf yapmak, bir referanslandırma stili sorusunun yalnızca yarısıdır ve TextPulse'un kendi referanslandırma stilleri kılavuzunda ele alınan yarı, herhangi bir dizgi sisteminden çok daha geniştir. Bu yazı, söz konusu sorunun LaTeX'e özgü koluna, yani BibTeX mi BibLaTeX mi olduğuna ve bunları gerçekte neyin ayırdığına dar biçimde odaklanır.

BibTeX vs BibLaTeX: Ayrımın Gerçekte Nerede Olduğu

BibTeX, iki sistemin daha eskisidir ve aynı anda iki iş yapar. Bir .bib dosyasında bulunan verileri okur ve bu verileri, her bir girdinin nasıl görünmesi gerektiğine karar veren ayrı bir stil dosyasının, bir .bst dosyasının yönlendirmesiyle, tamamlanmış bir kaynakça listesine biçimlendirir. .bst dili, tam olarak bu tek iş için tasarlanmış küçük bir dildir, bu aynı zamanda onun sınırıdır, özgün yazarının hiç planlamadığı bir kaynak türünü kapsayacak şekilde onu genişletmek başlı başına uzmanlık gerektiren bir beceridir.

BibLaTeX bu iki görevi birbirinden ayırır. Biçimlendirme, ayrı bir stil dosyası tarafından değil, belgenin kendi önsözünde yer alan sıradan LaTeX makroları tarafından, doğrudan LaTeX içinde gerçekleştirilir. Verilerin işlenmesi, okunması, sıralanması ve .bib dosyasındaki girdilerin çıktı için hazırlanması ise Biber adlı özel bir arka uç program tarafından yürütülür, BibLaTeX bunu derleme sırasında otomatik olarak çağırır. BibTeX işleme ve biçimlendirmeyi tek bir adımda yapar, BibLaTeX ise bu iki görevi LaTeX makroları ile Biber arasında böler. Bu mimari ayrım, onları birbirinden ayıran şeyin asıl cevabıdır.

	BibTeX	BibLaTeX
Biçimlendirme mantığı	Ayrı bir .bst stil dosyası	Belgenin içindeki LaTeX makroları
Arka uç işlemci	BibTeX'in kendisi, tek adımda	Biber, derleme zamanında otomatik olarak çalıştırılır
Unicode desteği	Yerel olarak yok	Tam
Çok dilli kaynakçalar	Ek bir paket gerektirir	Yerleşiktir, belgenin dil ayarını izler
Tipik önsöz çağrısı	bibliographystyle artı bibliography	usepackage biblatex artı addbibresource

BibLaTeX Neden İngilizce Olmayan ve Alışılmadık Kaynakları Daha İyi İşler

Unicode farkı, İngilizce olmayan sorunların çoğunu tek başına açıklar. BibTeX'in yerel Unicode desteği yoktur, bu yüzden bir yazarın adı ya da temel Latin kümesinin dışındaki bir karakter içeren bir başlık önce bir geçici çözüm gerektirir. BibLaTeX'in Biber arka ucu tam Unicode desteği sağlar, bu nedenle aksanlı karakterler, Latin olmayan alfabeler ve bir kaynağın özgün dilindeki diğer her şey doğrudan .bib dosyasına girer ve doğru biçimlendirilmiş olarak çıkar.

Dil işleme, tek tek karakterlerin ötesine geçer. BibLaTeX, edition veya editor gibi bağlayıcı terimleri, belgenin babel ya da polyglossia aracılığıyla ayarlanmış diline uyacak şekilde otomatik olarak uyarlar ve çok dilli ya da çok parçalı kaynakçalar için daha önce birkaç ayrı ek pakette bulunan işlevleri bünyesine katmıştır. Klasik BibTeX stilleri genellikle tek bir dil için, neredeyse her zaman İngilizce için yazılır, bu yüzden Fransızca ya da Almanca kaynaklara atıf yapan bir belge, yalnızca bunun için ek bir pakete geleneksel olarak ihtiyaç duyardı.

İddianın ikinci yarısı aynı mimari ayrımdan kaynaklanır. Biçimlendirme kurallarını küçük, amaca yönelik bir stil dili yerine LaTeX makroları içinde tutarak BibLaTeX, varsayılan olarak daha geniş bir giriş türleri kümesini destekleyebilir. Bunlar, BibTeX'in özgün tasarımının hiç hesaba katmadığı çevrimiçi kaynaklar, veri kümeleri ve çok ciltli çalışmalar gibi kaynakları kapsar. Bir veri kümesine, bir ön baskıya ya da yalnızca çevrimiçi bir rapora atıf yapan bir araştırmacı, genellikle bunun için önceden oluşturulmuş bir BibLaTeX giriş türü bulur, oysa bir BibTeX iş akışı, mevcut bir türü, genellikle her şeyi kapsayan miscellaneous türünü, uyarlamayı gerektirir.

Belgenizin Halihazırda Hangisini Kullandığını Nasıl Anlarsınız

Ön bölüm bunu saniyeler içinde ortaya koyar. biblatex yükleyen ve .bib dosyasını gösteren bir addbibresource satırı içeren bir belge, BibLaTeX çalıştırıyordur. Buna karşılık, ön bölümün hiçbir yerinde biblatex anılmadan, dosyanın sonuna daha yakın bir yerde bibliographystyle ardından bibliography çağıran bir belge, klasik BibTeX çalıştırıyordur.

• Ön bölümde biblatex sözcüğünü arayın. Eğer bir paket satırında görünüyorsa, belge BibLaTeX üzerindedir.
• addbibresource ifadesine bakın. Bu yalnızca BibLaTeX'te vardır, klasik BibTeX bunun yerine bibliography kullanır.
• Derleme işleminin hangi programı çağırdığını kontrol edin. Bir BibLaTeX belgesinin derleme sırasına BibTeX değil, Biber girmesi gerekir.
• Metindeki atıf komutlarını kontrol edin. parencite ve textcite yalnızca BibLaTeX'e özgüdür, cite ise tek başına her ikisinde de çalışır, bu yüzden ön bölüm kontrolü önce gelir.

BibTeX'ten BibLaTeX'e Geçmenin Gerçekte Maliyeti Nedir

.bib dosyasının kendisi, neredeyse hiç değişmeden bir geçişi atlatır, çünkü her iki sistem de aynı temel giriş biçimini okur. Alanların çoğu doğrudan aktarılır ve BibLaTeX, BibTeX'in özgün alan adlarını takma ad olarak kabul eder, ayrıca yıl ve ay alanlarının ayrı ayrı kullanılmasına karşılık tek bir tarih alanı gibi daha kesin alternatifler de sunar.

Bir belgenin atıf sistemi doğrulandıktan sonra, yeni girdileri doğru biçimde oluşturmak, ham alanları ezberden yazmaktan ziyade bir özel bibtex generator ile daha kolaydır, özellikle de tüm belgede yalnızca bir kez görünen bir kaynak türü için.

Asıl maliyet veride değil, önsözde ve derleme zincirindedir. bibliographystyle ve bibliography, biblatex ve addbibresource ile değiştirilmelidir, natbib'den alınan tüm atıf komutları BibLaTeX'in kendi karşılıklarıyla karşılaştırılmalıdır ve derleyiciye ya da düzenleyiciye, derleme sırasında BibTeX yerine Biber çalıştırması söylenmelidir. İnsanları yakalayan son adımdır, eski derleme sırası için hâlâ yapılandırılmış bir düzenleyici, hiç bibliyografya içermeyen bir belge üretir ve gerçek nedene işaret eden hiçbir hata vermez.

Bunların hiçbiri, tanımlandıktan sonra zor değildir, tam da sorun budur. Her parça küçük, iyi belgelenmiş bir değişikliktir, ancak açıklaması olmadan devralınan bir şablon, ilk karşılaşılan noktada, yani derleme adımında sessizce başarısız olma eğilimindedir, böylece yazar, atıfların kendisinin çalışıp çalışmayacağını bile görmeden önce.

Geçiş Yapmalı mısınız, Yoksa Çalışan Bir Şablonu Olduğu Gibi mi Bırakmalısınız?

Zaten klasik BibTeX ile çalışan bir belge üretiyorsanız, yani yeni özelliklere ihtiyaç duyulmuyorsa, yalnızca İngilizce kaynaklara atıf yapıyorsa ve makaleler, kitaplar ve konferans bildirileri dışında hiçbir kaynak türü gerektirmiyorsa, bir projenin ortasında geçiş yapmak için pek az neden vardır. Son teslim tarihine iki ay kalan çalışan bir tez şablonu, yukarıdaki geçiş maliyetini üstlenmek için uygun yer değildir.

Birden fazla dilde kaynak gösteren, veri kümelerinden, web sitelerinden ya da başka standart dışı kaynak türlerinden yararlanan veya özellikle özgün yazarı onu zaten BibLaTeX etrafında kurmuş olduğu için devralınan bir belge farklı bir durumdur. Burada soru, geçiş yapılıp yapılmayacağı değil, belgenin hiç klasik BibTeX ile çalışıp çalışmadığıdır, üstteki ön ek denetiminin tam olarak amacı da budur.

Bir kaynakça listesini farklı bir dergi için yeniden biçimlendirme kendi sayfasına sahiptir, açıklamalı kaynakça ile literatür taraması arasındaki fark da öyle.

Ancak her atıf sorunu bir LaTeX sorunu değildir. Bir yayınevi kaydından doğrudan bir kaynak çeken atıf oluşturucu, .bst dosyası ya da bir Biber çalıştırması gerektirmeden, LaTeX yerine Word ile çalışan herkes için aynı temel görevi çözer.