Bir Referans Listesini Farklı Bir Dergi İçin Yeniden Biçimlendirme

Bir dergi, bir makaleyi, kardeş dergisine yeniden gönderilmesi için tek satırlık bir notla geri yollar. Davet, biçimlendirme gereklilikleri gelene kadar iyi haber gibi görünür, çünkü kardeş dergi numaralı bir kaynak gösterme stili kullanır ve reddedilen makale bütünüyle APA ile yazılmıştır.

Bir kaynak listesini farklı bir dergi için yeniden biçimlendirme meselesi, göründüğünden daha büyük bir sorudur, çünkü değişen yalnızca kaynak listesi değildir. Yazar tarihli bir stilden numaralı bir stile, ya da tersine geçmek, alıntı işaretlerinin kendisini taşır, listeyi alfabetik sıradan kaynakların ilk göründüğü sıraya göre yeniden düzenler ve gövde metnindeki her çapraz başvuruya dokunur. Kaynakça üzerinde yalnızca bul ve değiştir işlemi yapmak, makaleyi yarı dönüştürülmüş halde bırakır.

TextPulse's kaynak gösterme stilleri rehberi, her adlandırılmış stilin ait olduğu üç temel sistemi, yazar tarihli, numaralı ve notlu sistemi, ortaya koyar. Yeni bir dergi için yeniden biçimlendirme, bu sistemler arasında geçiş yapmanın pratik karşılığıdır ve tek bir kaynak açmadan önce gerçekte hangilerinin söz konusu olduğunu bilmeye değerdir.

Bir Kaynak Listesini Farklı Bir Dergi İçin Nasıl Yeniden Biçimlendirirsiniz: Asıl Görev

Bir reddetme mektubu ya da yeni bir derginin yazarlar için talimatları, gerekli bir stili adlandırır ve bu ad, makalenin hangi aileye geçmesi gerektiğini belirler. Yazar tarihli bir makaleden numaralı bir dergiye geçmek, ya da tersine, üç ayrı şey yapmayı gerektirir: tüm metin içi alıntı işaretlerini değiştirmek, kaynak listesinin kendisini sıralamak ve düz metin içindeki belirli bir kaynağa işaret eden tüm çapraz başvuruları değiştirmek. Bu üçünden yalnızca birini yapmak, yalnızca yeniden biçimlendirilmiş gibi görünen bir makale bırakır.

• İlk sayfadakilerle sınırlı kalmadan, her metin içi alıntı işaretinin biçimini değiştirin.
• Kaynak listesinin kendisini, alfabetik sıradan alıntı sırasına, ya da tersine, yeniden düzenleyin.
• Düz metin içindeki, belirli bir numaralı ya da adlandırılmış kaynağa işaret eden her çapraz başvuruyu güncelleyin.

Metin İçi Alıntılar Neden de Biçim Değiştirir

Yazar-tarih atıfı, cümle içinde bir ad ve bir yıl olarak yer alır ve gerçek bir iş görür, okuyucu sayfadan ayrılmadan bir bulgunun ne kadar güncel olduğunu değerlendirebilir. Numaralı atıf ise bunların hepsini, başka bir yere işaret eden bir rakamla değiştirir ve cümleyi, onu destekleyen kaynak sayısı ne olursa olsun, kısa tutar. Bir el yazmasını bu iki aileden birinden diğerine taşımak, bu işaretlerin her birinin yerinde düzenlenmesi değil, yeniden oluşturulması anlamına gelir, çünkü iki işaret farklı bilgi taşır ve cümle içinde farklı biçimde yer alır.

'Chen (2023) found a similar effect in a smaller cohort' ifadesini yazar-tarih stilinde okuyan bir cümle, numaralı bir stilde 'a similar effect was found in a smaller cohort [7]' gibi bir ifadeye dönüşmek zorundadır, ya da adın cümleden tamamen çıkması gerekir ki numara onun yerini alabilsin. Bu bir yeniden yazımdır, biçimlendirme işlemi değildir ve kaynakça listesi zaten düzenlenmiş olduğunda, tam da bu boşluğu kapatmak için in-text citation fixer tasarlanmıştır.

Listeyi Yeniden Sıralama: Alfabetikten Atıf Sırasına ve Geriye

Yazar-tarih kaynakça listeleri, soyadına göre alfabetik olarak sıralanır, böylece okuyucu doğrudan aklındaki bir ada gidebilir. Numaralı kaynakça listeleri ise bunun yerine atıf sırasına göre sıralanır, birinci kaynak metnin ilk atıf yaptığı kaynak, ikinci kaynak metnin ikinci atıf yaptığı kaynak olur, yazarın soyadı ne olursa olsun. Bir el yazmasını bu iki aile arasında taşımak, listenin kendisinin farklı bir sırada yeniden oluşturulması anlamına gelir, yalnızca yerinde yeniden numaralandırılması değil.

Numaralı bir listede ortada tek bir kaynağın eklenmesi ya da silinmesi, hem listede hem de gövde metninde, ondan sonraki her atıf numarasını kaydırır ve kırk ya da elli kaynak içeren bir el yazması bu hatanın saklanabileceği pek çok yer sunar. Bir el yazmasının sessizce yanlış hale gelme olasılığının en yüksek olduğu yer tam da burasıdır.

	Yazar-tarih stili	Numaralı stil
Metin içi gösterge	Bir ad ve yıl, örneğin (Chen, 2023)	Bir rakam ya da köşeli parantez içinde bir numara, örneğin [7]
Kaynakça sırası	Soyadına göre alfabetik	Metinde ilk görünme sırasına göre
Bir kaynak eklemenin etkisi	Başka yerde yeniden numaralandırma gerekmez	Daha sonraki her numara birer basamak kayar
Aynı kaynağın yinelenen atfı	Her seferinde aynı ad ve yıl	Her seferinde aynı numara yeniden kullanılır

Kaynak Yöneticisi mi, Elle mi: Her Bir Yaklaşımın Gerçekte Maliyeti Nedir

Zotero ve Mendeley gibi araçların kullandığı açık bir standart olan Citation Style Language biçimi etrafında kurulmuş kaynak yönetim yazılımı, atıflar yazılımın kendi eklentisi aracılığıyla canlı alanlar olarak eklenmişse, metin içi göstergeleri ve kaynakça listesini tek geçişte yeniden biçimlendirebilir, düz metin olarak yazılmamış olmaları koşuluyla. Seçilen stili yazar-tarih seçeneğinden numaralı bir seçeneğe, ya da tersine, değiştirmek, ortak bir havuzda bulunan on binden fazla dergiye özgü stil dosyasından yararlanarak belgenin tüm atıflarını bir anda otomatik olarak yeniden oluşturur.

Ancak kolaylığın sınırları vardır. Kaynak yönetim aracı EndNote, kendi atıf stillerini, Zotero ve Mendeley tarafından kullanılan açık Citation Style Language dosyalarıyla değiştirilebilir olmayan, tescilli bir biçimde saklar. Zotero veya Mendeley için oluşturduğunuz bir stil dosyasını alıp bu sistemlerde makalenizde yeniden kullanmak kolay olabilir. Ancak bir el yazmasını düz, yazılmış metin olarak, yani canlı atıf alanları olarak değil de devralıyorsanız, hangi sistemi kullandığınızdan bağımsız olarak bu otomasyonun hiçbirinden yararlanamazsınız, çünkü yazılımın belgede atıf olarak tanıdığı hiçbir şey yoktur.

Canlı atıf alanları yeniden oluşturulacak bir el yazması için, kaynak biçimi dönüştürücü ile kaynakça listesini madde madde işlemek, her birini yeni bir stil kılavuzuna karşı hafızadan yeniden yazmaktan daha hızlı ve daha tutarlıdır.

İşi tamamen elle yapmak hâlâ yaygındır, özellikle kısa bir el yazması ya da ev içi biçimi bir kaynak yöneticisinin sunduğu yerleşik seçeneklerin hiçbiriyle örtüşmeyen bir dergi söz konusu olduğunda. Elle yeniden biçimlendirme nadiren bütünüyle başarısız olur. Yazarın kontrol etmeyi hatırladığı her yerde başarılı olur ve tam da kontrol etmediği yerde başarısız olur, bu da açık bir hatadan daha zor fark edilen bir hatadır.

Sessizce Bozulan Belirli Şeyler

Bazı hatalar hemen ortaya çıkar, eşleşen bir kaynağı olmayan bir atıf, kimsenin atıf yapmadığı bir kaynak. Diğerleri ortaya çıkmaz ve bunlar, bir el yazması yeniden gönderilmeden önce özellikle kontrol edilmeye değer olanlardır.

• Metin içindeki bir çapraz atıf, örneğin bir tablo başlığında ya da dipnotta belirli numaralandırılmış bir kaynağa yapılan bir gönderme, çevresindeki liste yeniden numaralandırıldığında hiç güncellenmemiştir.
• Aynı paragraf içinde daha sonra yinelenen bir atıf, paragrafın geri kalanı numaralara dönüştürüldükten sonra eski yazar tarih biçimini korur.
• Eski biçimden kalan biçimlendirmeyi, italikleri, tırnak işaretlerini ya da tam yazılmış bir dergi adını hâlâ taşıyan bir kaynak, yeni biçimin kullanmadığı bir şeydir.
• Yalnızca bir tabloda ya da bir şekil başlığında atıf yapılan bir kaynak, hem otomatik araçlar hem de manuel kontrol listeleri önce genellikle akıcı metne odaklandığı için kolayca gözden kaçabilir.

Yeniden Göndermeden Önce, Son Bir Kontrol

Yeniden biçimlendirilmiş el yazmasını ilk atıftan son atıfa kadar, sırayla bir kez okumak, otomasyonun ve dikkatli bir ilk geçişin kaçırdığı şeylerin çoğunu yakalar, çünkü bu, bir hakemin izleyeceği tam sırayla numaraları ya da adları takip eden tek kontroldür.

Açıklamalı kaynakça, literatür taramasından farklı bir belgedir, ve ayrım ayrıca ele alınır. Birleşik Krallık üniversitelerinin gerçekte hangi stilleri belirlediği kendi başına bir incelemedir.

Kaynakça listesi, dönüşüm hangi yönde ilerlerse ilerlesin, mekanik bir sorundur ve mekanik bir çözümü vardır. Her bir girdiyi gerçek bir yayınevi kaydından çeken bir atıf oluşturucu, bir okuyucunun noktalama işaretlerini fark edecek kadar ilerlemesinden önce, eski usul bir ayrıntının yeni biçimde kalıp kalmaması riskinin büyük bölümünü ortadan kaldırır.