مبدل رایگان لحن دانشگاهی سطح رسمی بالاتر، همان واژه‌های ساده

خویشتنداری، اندازه ی واژگان موضوع اصلی نیست. یک ثبتِ رسمی، انقباض ها، پرکننده های محاوره ای و تشدیدکننده های مبهم را حذف می کند، به جای یک جایگزینِ عبارتی، به یک فعل دقیق دست می زند، determine over figure out بودن حالت استاندارد است، و یک ادعا را به اندازه ای نگه می دارد که از شواهدش بزرگ تر نباشد. هیچ کدام از اینها به فهرست واژگان پیچیده تری نیاز ندارد: show, start و use را دقیقا همان طور که هستند، کاملا آکادمیک بخوانید. تقریبا هر شکایت درباره ی ثبت در پیش نویس دانشجو، به یک عادت گفتاری برمی گردد که بدون ویرایش وارد صفحه شده است، و برای هر کدام یک اصلاحِ جاافتاده وجود دارد.

پرهیز از دقیقاً همان نتیجه، هدف اصلی این طراحی است. وقتی use از پیش دقیقاً می‌گوید چه رخ داده است، تبدیل آن را دست‌نخورده می‌گذارد و به‌جای آراستن آن به utilize، همان خویشتن‌داری را هرجا که یک فعل کوتاه از پیش با جمله سازگار است حفظ می‌کند. دست بردن به سوی یک مترادف بلندتر، رایج‌ترین راهی است که در آن یک ویرایشِ رسمی‌سازی از حد خود فراتر می‌رود، و خواننده‌ای که در نثر دانشگاهی آموزش دیده باشد، این پرکردگی را در یکی دو جمله تشخیص می‌دهد. فقط واژگانی که واقعاً بیش از حد محاوره‌ای هستند بازنویسی می‌شوند.

چهار نوع از واژگان محاوره‌ای جایگزین می‌شوند. صورت کوتاه‌شده به‌طور کامل نوشته می‌شود، بنابراین didn't به did not تبدیل می‌شود. یک فعل گروهی محاوره‌ای همتای رسمی خود را می‌گیرد: got the hang of به became familiar with، figure out به determine، a lot of به considerable تبدیل می‌شود. هرگونه واژه‌پوشاننده که حجم را بدون اندازه‌گیری چیزی نشان می‌دهد، really، very، kind of، pretty much، یا کاملاً حذف می‌شود یا با واژگانی جایگزین می‌شود که واقعاً ادعا را کمّی می‌کنند. جمله‌ای که مستقیماً خطاب به خواننده نوشته شده باشد، به‌جای آن به یک گزاره ساده تبدیل می‌شود. فهرست کامل تغییرات، منطق هر جایگزینی را توضیح می‌دهد.

این دو مسئله‌های متضاد را حل می‌کنند. این مبدل نوشته‌ای را که واقعاً از آنِ شماست می‌گیرد و سطح سبکی آن را بالا می‌برد، و هرجا که سطح سبک اجازه دهد، واژگان خود شما را حفظ می‌کند. humanizer متن تولیدشده توسط AI را می‌گیرد و آن را بازنویسی می‌کند تا طوری خوانده شود که گویی یک انسان آن را نوشته است، و در سراسر سند، عبارت‌بندی و آهنگ جمله‌ها را تغییر می‌دهد. پیش‌نویس محاوره‌ای با صدای خودتان به اینجا تعلق دارد؛ پیش‌نویسی که از پیش ماشینی به نظر می‌رسد به humanizer تعلق دارد.

این اصطلاح را نگه می دارد، به جای اینکه مجبور شود یک جایگزین روی آن تحمیل کند. بسیاری از عبارت های محاوره ای، یک اصطلاح عامیانه ی تخصصی در حوزه ی مشخص، یک تکه اختصار اینترنتی، یک اصطلاحِ وام گرفته شده از یک جامعه ی خاص، هیچ کلمه ی رسمی واحدی ندارد که همان معنا را منتقل کند، و اختراع یک کلمه، چیزی را که جمله واقعا می گوید تغییر می دهد. در چنین وضعیتی، تبدیل همچنان به انقباض ها، تردیدگذاری ها و فعل های عبارتی اطرافِ اصطلاح دست می زند، اما خودِ اصطلاح را دقیقا همان طور که نوشته شده، با همان اصلی نگه می دارد که یک کلمه ی درست و ساده مثل use را از بادکردن به utilize جلوگیری می کند. وقتی یک جایگزین رسمی واقعی وجود دارد اما یک جابه جایی تمیز یک به یک نیست، تغییر با یک یادداشت فهرست می شود، هرگز بی سر و صدا اعمال نمی شود، بنابراین تصمیم گیری با شما می ماند.

آن متن به سرور ما ارسال می‌شود و یک‌بار برای تولید نسخه تبدیل‌شده استفاده می‌شود. برای هیچ منظور دیگری نگه‌داری نمی‌شود.

نباید، به صورت طراحی. این مرحله، در حالی که محتوا را حفظ می کند، روی عبارت بندی اثر می گذارد: واقعیت ها، تردیدگذاری ها، استنادها و ترتیب نکات شما همان طور که نوشته شده منتقل می شوند، و یک ادعا هرگز قوی تر یا ضعیف تر از چیزی که وارد شده باقی نمی ماند. فهرست کامل قبل و بعد به شما اجازه می دهد تایید کنید فقط عبارت بندی جابه جا شده است.

هر چیزی که با صدایی آرام برای یک خواننده رسمی نوشته شده باشد: یک مقاله یا بخش پایان‌نامه که به عنوان پیش‌نویس اولیه و دست‌وپا شکسته نوشته شده، یک یادداشت برای استاد یا کمیته، یک چکیده کنفرانس که از یادداشت‌های صحبت ساخته شده، یک بیانیه شخصی. نسخه خودمانی را جایگذاری کنید، فهرست جایگزینی‌ها را بخوانید، و هر کدام از آن‌ها را که فکر می‌کنید جمله‌بندیِ اصلی‌تان انتخابِ بهتری بود لغو کنید.