مولد رایگان پاسخ به داوران بر پایه یادداشت‌های اصلاحی که به آن می‌دهید

نظر به نظر، به همان ترتیبی که داور مطرح کرده است. نکته را نقل کنید یا بسیار نزدیک به آن بازنویسی کنید، سپس دقیقاً زیر آن پاسخ دهید: بازنگری انجام شده، اینکه در کدام بخش قرار گرفته است، یا دلیل پشت یک امتناع محترمانه. سردبیران نامه را کنار نسخه خطی می خوانند، نه به عنوان جایگزین آن، بنابراین نبود پاسخ به هر شکل، به عنوان یک نگرانیِ رها شده دیده می شود، حتی اگر بقیه متن خوب نوشته شده باشد. چون این ابزار در هر اجرا یک پاسخ واحد پیش نویس می کند، نتایج به شکل مرتب زیر هر نظر نقل شده، در توالی خودِ داور، روی هم قرار می گیرند.

دقیق و مشخص، نزدیک‌تر به یادداشت یک همکار تا یک عذرخواهی. نکته را در یک عبارت بپذیرید، مستقیم به آنچه برای رفعش انجام شده بروید، و از پاراگراف قدردانی صرف‌نظر کنید، زیرا تشکرِ طولانی نشانه اضطراب به نظر می‌رسد و سرعت داور را کم می‌کند. طعنه، غرور جریحه‌دارشده و عباراتی مانند 'as previously stated' حتی وقتی داور آشکارا در اشتباه است، آسیب ماندگار ایجاد می‌کنند، زیرا همان داور پاسخ را می‌خواند و ویراستار پس از او آن را می‌خواند.

بله، به شرطی که مخالفت بر پایه شواهد باشد، نه از روی دلخوری. بپذیرید که نگرانی منطقی است، دلیل مشخص اینکه چرا تغییر انجام نشده را بیان کنید، و یک گام جزئی ارائه دهید، اگر وجود دارد: یک پاراگراف محدودیت افزوده، یک جدول تکمیلی. مولد همان ترتیب را دنبال می کند وقتی یادداشت های شما یک اختلاف را توصیف می کنند. نگرانی پذیرفته می شود، دلیل داده می شود، اگر شما یک نقطه میانی پیشنهاد کرده باشید آن نقطه میانی ظاهر می شود، و سپس بدون اینکه به نکته ای که یادداشت های شما هرگز نپذیرفته اند امتیاز بدهد، همانجا متوقف می شود.

به یک پاسخ نیاز است، پاسخ کامل ضروری نیست. «درست شد، ممنون که به این نکته توجه کردید» یک یادداشت مربوط به یک غلط تایپی را کاملاً می بندد. کارکرد نامه این است که نشان دهد همه نکات ثبت و رسیدگی شده اند، و داوران یک خط جا افتاده را سریع تر از تقریباً هر چیز دیگری در سند متوجه می شوند، بنابراین اصلاحات کوچک را در هر جمله روشن کنید و بقیه کلمات را صرف نظرهایی کنید که واقعاً اهمیت دارند.

آن را به دو اجرا تقسیم کنید، برای هر اجرا یک مسئله و یک پاسخ. یک پاسخ تولیدشده به یک نقطه محدود می‌شود، و کامنتی که یک ایراد روش‌شناختی را همراه با یک نکته درباره عبار‌ت‌بندی جمع می‌کند، بهتر است به جای یک پاراگراف شلوغ، به دو پاسخ کوتاه تقسیم شود. شماره کامنت‌های نقل‌شده‌تان را اگر سیستم ویرایشگر آن‌ها را جداگانه فهرست می‌کند مطابق کنید، تا نامه نهایی همچنان دقیق و تمیز روی فهرست اصلیِ داور نگاشت شود.

آن‌ها به‌مدت لازم برای تولید پیش‌نویس پاسخ به سرور ما منتقل می‌شوند، و فراتر از آن چیزی از این تبادل نگه‌داری نمی‌شود.

ابتدا نظر داور را دقیقاً همان‌گونه که دریافت شده بیاورید، سپس خطی مانند 'Change made:' و پس از آن آنچه واقعاً اصلاح شده است، یا اگر پاسخ محترمانه منفی است استدلال خود را بنویسید. از آنجا که پیش‌نویس کاملاً بر پایه آنچه شما ارائه می‌کنید ساخته می‌شود، یادداشت مبهم پاسخ مبهم تولید می‌کند و یادداشت دقیق پاسخ دقیق. هر نوبت را به یک نظر محدود کنید؛ درخواست از یک پیش‌نویس واحد برای پوشش هم‌زمان سه نکته معمولاً هیچ‌یک را به‌طور کامل برآورده نمی‌کند.

نه به صورت طراحی شده، و این همان قانونی است که ابزار سخت ترین شکل آن را اجرا می کند. پیش نویس فقط بازنگری هایی را بیان می کند که یادداشت های شما توصیف کرده اند، و فقط زمانی یک بخش را نام می برد که خودتان آن را نام برده باشید. یادداشت ها را خالی بگذارید، و پاسخ امتیاز را می دهد، در حالی که یک جایگزین داخل کروشه برای تکمیل توسط شما باقی می ماند، نه اینکه حدس بزند چه اصلاحی انجام شود. نامه ای که بازنگری های خودش را بیش از حد بزرگ جلوه دهد، خط به خط توسط خواننده ای که کمترین احتمال را دارد شکاف را از دست بدهد بررسی می شود، یعنی داوری که نخستین بار آن نکته را مطرح کرده است.