بررسی‌کننده رایگان خوانایی ببینید جملات شما واقعاً چه امتیازی می‌گیرند

نوشتاری که برای متخصصان خطاب شده است معمولا نمره ای در بازه پایه 14 تا 16 می گیرد: به اندازه کافی متراکم برای حمل استدلال، و به اندازه کافی ساده برای حرکت با سرعت خواندن. بررسی های ادبیات منتشر شده، چکیده های پزشکی را نزدیک تر به پایه 18 و بخش های بحث را حدود 16 قرار می دهد، الگویی که مجلات را به سمت نثر ساده تر سوق داده است، نه دور شدن از آن. متن های وب و خلاصه های ساده تر پایین تر هستند، حدود پایه 8 تا 12. نمره بالاتر از 18 نشان می دهد که جمله ها باید شکسته شوند.

از میانگین روی هر شش مورد شروع کنید، سپس هر فرمولی را که برای خواننده شما ساخته شده وزن دهی کنید. Flesch-Kincaid بیشترین ارجاع را به عنوان معیار عمومی دارد، SMOG بر اسناد سلامت و رضایت حاکم است، و Gunning Fog بیشترین واکنش را به اصطلاحات تخصصی نشان می دهد، بنابراین اگر نمره Fog جلوتر از بقیه باشد، بیشتر به واژگان اشاره می کند تا طول جمله. Coleman-Liau و ARI به جای هجاها از شمارش حروف کار می کنند، که آن ها را برای بررسی هر چیزی که چهار فرمول دیگر گزارش می دهند مفید می کند.

هیچ چیز خراب نشد. فرمول Flesch هیچ کفِ از پیش‌تعریف‌شده‌ای ندارد، و جمله‌هایی که به اندازه کافی بلند شوند و به اندازه کافی واژه‌های چندهجایی داشته باشند، عدد خام را منفی می‌کنند. نمره منفی معنایی ندارد، بنابراین این ابزار پس از عبور از آن خط، نمایش را روی صفر محدود می‌کند. صفر را به معنای فراتر از بسیار دشوار در نظر بگیرید و طولانی‌ترین جمله‌ها را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید، عدد ظرف یکی دو ویرایش بهبود می‌یابد.

هر پیاده‌سازی درباره شمارش هجا و مرزهای جمله تصمیم خودش را می‌گیرد، و فرمول‌های اصلی هرگز مشخص نکرده‌اند که با مخفف‌ها، رقم‌ها یا ترکیب‌های خط‌تیره‌دار چگونه باید برخورد شود. اختلافی در حد چند دهمِ یک پایه تحصیلی میان ابزارها عادی است و ارزش پیگیری ندارد. آنچه در همه پیاده‌سازی‌ها ثابت می‌ماند جهتِ تغییر است: پاراگرافی که از پایه 19 به پایه 16 می‌رسد، واقعاً آسان‌تر شده است، هر ابزاری که آن را اندازه‌گیری کرده باشد.

استنادات مثل هر توکن دیگری به عنوان کلمه شمرده می شوند، بنابراین پاراگرافی که هر جمله دیگر یک استناد دارد، (Smith, 2020)، مثلا کلمات کوتاه و کم هجا اضافه می کند که هر نمره را کمی پایین می برد. اعداد با تعداد رقم خوانده می شوند، نه با هجاهای گفته شده، بنابراین 2020 مثل twenty-twenty به شکل تورم یافته بالا نمی رود. هیچ کدام نتیجه را آن قدر تغییر نمی دهد که یک متن را به باندی متفاوت ببرد، اما یک پاراگراف روش که پر از استنادها و شکل هاست معمولا کمی آسان تر از همان پاراگرافی خوانده می شود که هر استنادش به صورت نثر نوشته شده باشد.

به یاد داشته باشید که حساب و کتاب دقیقا چه چیزی را می شمارد: کلمات به ازای هر جمله و هجاها به ازای هر کلمه، نه کیفیت ایده. طولانی ترین جمله ها را به دو بخش بشکنید. به جای فرم اسمی، یک فعل ساده انتخاب کنید (measured instead of took a measurement of)، و زنجیره های عبارت های حرف اضافه ای را از هم باز کنید. هر اصطلاحی را که حوزه به آن نیاز دارد نگه دارید: یک چندهجایی ضروری داخل یک جمله 12 کلمه ای تقریبا نمره را تکان نمی دهد، در حالی که همان کلمه اگر داخل یک جمله 40 کلمه ای دفن شود، آن را شدید پایین می کشد.