بررسی‌کننده رایگان دستور زبان اصلاحات با قاعدهٔ پشت آن‌ها برچسب‌گذاری شده‌اند

توافق بین فاعل و فعل، زمان و شکل فعل، انتخاب مقاله، استفاده از حرف اضافه، ارجاع ضمیر و این که بندها چگونه به هم وصل می شوند، همراه با هر لغزش املایی یا نشانه گذاری که همراه با یک خطای دستوری رخ می دهد. هر اصلاح یک دسته خطا دارد، عبارت اصلی شما کنار اصلاح ظاهر می شود، و یک خط کوتاه قانون اعمال شده را بیان می کند. واژگان، ترتیب جمله ها و ساختار استدلال خارج از شرح وظیفه هستند، و اجرا سبک را دست نخورده رها می کند.

نه. دستور پشت هر اصلاح، کوچک‌ترین ویرایشی است که خطا را برطرف می‌کند: نه جابه‌جایی ایده‌ها، نه جایگزینی واژگان برای سبک، نه افزودن محتوا. جمله‌ای که ارسال می‌شود به نویسنده‌اش نسبت داده می‌شود، بنابراین ابزاری که بی‌صدا ساختار یک استدلال را بازآرایی می‌کند، بیش از خطایی که حذف می‌کند خطر می‌آفریند. هموارسازی شدید دستور زبان نیز از همان نوع ویرایش است که پیش‌نویس را به سوی آهنگ یکنواخت و هم‌سطحی می‌برد که نثر تولیدشده توسط AI را مشخص می‌کند، عادتی که با آنچه humanizer این سایت برای اصلاح آن ساخته شده است در تضاد است.

هر کنوانسیونی که در میان جمله‌های شما بیشتر دیده شود، به عنوان معیار در نظر گرفته می‌شود و همان معیار حفظ می‌شود: British همان British می‌ماند، American همان American می‌ماند، و فقط ناسازگاری واقعی با آن معیار علامت‌گذاری می‌شود. تبدیل یک سند کامل از یک کنوانسیون به کنوانسیون دیگر، کاری جداگانه است، و US UK English converter در جای دیگری از این سایت دقیقاً برای همین کار ساخته شده است.

زیرا دیدن قاعده همان راهی است که خطا از تکرار بازمی‌ایستد. یک اصلاح خاموش فقط یک مورد را درست می‌کند و الگوی زیربنایی را در متن نویسنده دست‌نخورده می‌گذارد. نام بردن از دسته و استدلال پشت هر اصلاح، بررسی را به یک درس کوتاه تبدیل می‌کند، و به شما امکان می‌دهد پیشنهاد نادری را که عبارت‌بندی حوزه تخصصی خودتان را بد می‌خواند تشخیص دهید، چیزی که هیچ گذر خودکاری به طور کامل از آن پرهیز نمی‌کند.

کوچک ترین اصلاحی را انتخاب می کند که خطا را برطرف می کند و گزینه های دیگر را فهرست نمی کند، به جای این که چند گزینه ارائه کند و از شما بخواهد انتخاب کنید. یک لغزشِ فاعل-فعل معمولاً یک تعمیرِ تمیز دارد، اما جمله ای با اصلاح کننده آویزان یا ضمیر مبهم گاهی با بازنویسی یکی از دو نیمه بند قابل اصلاح است. در این حالت، بررسی کننده هر تعمیر را ترجیح می دهد که کمترین تغییر را ایجاد کند، با همان اصلی که باعث می شود چیزی فراتر از خطای علامت خورده را بازنویسی نکند. اگر اصلاحی که انتخاب کرده همان چیزی نباشد که شما انجام می دادید، عبارت اصلی شما دقیقاً کنار آن قرار دارد تا بازگردانده شود.

به سرور ما ارسال می‌شود و یک بار پردازش می‌شود تا اصلاحات تولید شوند. برای هیچ منظور دیگری نگه‌داری نمی‌شود.

بله، در بخش ها: 250 کلمه حدودا یک پاراگراف را پوشش می دهد، و چون این اجرا بند به بند کار می کند به جای اینکه یک سند را مثل یک بلوک واحد در نظر بگیرد، با تقسیم کردن متن، چیزی از دست نمی رود. وقتی یک بخش نمره گذاری شده به نظراتی فراتر از مکانیک نیاز داشته باشد، بررسیگر مقاله علاوه بر همین لایه دستوری، ساختار و یادداشت های لحن هم اضافه می کند.

یک بازرس مرورگر بر پایه یک فهرست ثابت از قواعد کار می‌کند: سریع است، اما نسبت به بافت نابینا است، و به همین دلیل هم‌سویی را در یک بند طولانی از دست می‌دهد و عبارت‌بندی دانشگاهی‌ای را که هرگز با آن روبه‌رو نشده علامت‌گذاری می‌کند. این ابزار پیش از تصمیم‌گیری یک جمله کامل را می‌خواند، همان‌گونه که یک proofreader چنین می‌کند، بنابراین خطاهایی را که یک فهرست قواعد نمی‌تواند بگیرد شناسایی می‌کند، و قاعده پشت هر اصلاح را نام می‌برد، در حالی که ابزار مرورگر فقط زیر آن خط می‌کشد. مانند هر گذر خودکار، در پایان همچنان به خوانش انسانی نیاز دارد.