بررسی‌کننده رایگان نشانه‌گذاری اصلاح نشانه‌گذاری بدون دست زدن به حتی یک واژه

مجموع کامل: آپاستروف‌ها، خط‌تیره‌ها در درون ترکیب‌های وصفی، جای‌گذاری علامت نقل‌قول، پرانتزها، ویرگول‌ها، full stops، semicolonها، colonها، و فاصله‌گذاری پیرامون هر یک از آن‌ها. این موارد خطاهایی را پوشش می‌دهد که در پیش‌نویس‌های دانشگاهی بیش از همه دیده می‌شوند: comma splice، confused with it's، حذف آپاستروف ملکی، یک ترکیبِ بدون خط‌تیره مانند well documented effect، و فهرستی که در یک بند با سه شیوه متفاوت نشانه‌گذاری شده است.

این حالت زمانی است که دو بند مستقل فقط با یک ویرگول به هم دوخته شده‌اند: "The cohort was small, the pattern still held." این یکی از رایج‌ترین خطاها در پیش‌نویس‌های دانشگاهی است. اصلاح همیشه کوچک‌ترین تغییر ممکن است: semicolon وقتی بندها به هم نزدیک‌اند، و در غیر این صورت full stop، همراه با یادداشتی که می‌گوید کدام انتخاب شده است. خود بندها هرگز بازنویسی نمی‌شوند.

نه. این حد، تعریف کننده ابزار است، فقط نشانه های نقطه گذاری اصلاح می شوند. اگر یک جمله بدون بازنویسی قابل اصلاح نباشد، بررسیگر جمله را همان طور که نوشته شده باقی می گذارد و هیچ کلمه ای را دست نمی زند. نتیجه فهرستی است که می توانید آن را کامل بپذیرید، بدون اینکه برای تغییر معنا دوباره از روی متن بخوانید.

آن‌ها را دقیقاً همان‌جا که هستند باقی می‌گذارد. استفاده از em dash انتخاب نویسنده است، بنابراین بررسی‌گر نه یکی اضافه می‌کند و نه یکی را حذف می‌کند. پیش‌نویسی که از آن‌ها پر باشد، که در متنِ یاری‌گرفته از AI رایج است، بهتر است با ابزار جداگانه‌ای که دقیقاً برای همین کار ساخته شده است پردازش شود: em dash remover، که آن‌ها را با نشانه‌گذاری‌ای جایگزین می‌کند که با جمله پیرامون سازگار است.

نه. یک ارجاع از قالبی پیروی می کند که راهنمای سبک شما تعیین کرده است، جایی که نقطه گذاری معمولی جمله حرفی برای گفتن ندارد، بنابراین ارجاعات داخل پرانتز و هر چیزی داخل آنها دقیقا همان طور که ارسال شده باقی می ماند. چیزی که همچنان بررسی می شود نقطه گذاری درست بیرون از ارجاع است، ویرگول یا نقطه ای که جمله خودتان را در اطراف آن می بندد، با همان قواعدی که در جای دیگر متن اعمال می شود.

به سرور ما منتقل می‌شود و یک‌بار برای ساخت اصلاحات استفاده می‌شود. فراتر از آن چیزی نیست.

تفاوت در این است که هر ابزار حاضر است چه چیزی را دست بزند. دستور زبان، املا و نشانه‌گذاری همگی در بررسی‌کننده دستور زبان با هم جابه‌جا می‌شوند، از جمله واژه‌ای که هرجا دستور زبان ایجاب کند جایگزین می‌شود. در اینجا فقط نشانه‌ها جابه‌جا می‌شوند، نه واژه‌ها، و همین آن را به انتخابی ایمن‌تر تبدیل می‌کند وقتی جمله‌های شما از پیش سامان یافته‌اند و فقط نشانه‌ها باقی مانده‌اند. اگر مسئله اصلی به‌طور خاص ویرگول‌ها باشند، بررسی‌کننده ویرگول حتی فراتر می‌رود، از جمله با تنظیمی برای ویرگول آکسفورد.

حوزه ای که راهنماهای اصلی آکادمیک در آن مشترک هستند. APA، Chicago و هم خانواده های آنها روی ویرگول ها و نقطه گذاری های بسیار بیشتری توافق دارند تا اختلاف، و این بررسیگر داخل همان محدوده مشترک می ماند. تنها نشانه ای که راهنماها واقعا از هم جدا می شوند، ویرگول سریالی است، که به جای یک فرض، به عنوان یک تنظیم صریح در نظر گرفته می شود، در comma checker اختصاصی.