بررسی‌کننده رایگان حروف تعریف برای A, An و The

با گوش، با کنار گذاشتن املا: an قبل از صدای واکه می آید، a قبل از صدای همخوان می آید، و حروفی که بعد می آیند رای نمی آورند. این همان است که an hour همچنان یک ساعت می ماند (h ساکت) در حالی که a European survey همچنان یک بررسی اروپایی می ماند (the eu- با صدای "y" شروع می شود)، و اینکه یک MRI (حرف M می گوید "em") کنار یک گزارش UN می ایستد. در نثر دانشگاهی، اختصارات بیشتر دردسر ایجاد می کنند، و بررسی کننده هر کدام را با توجه به اینکه واقعا چگونه با صدای بلند خوانده می شود حل می کند، و این استدلال را در یادداشت بیان می کند.

اینکه آیا خواننده از پیش می‌تواند تشخیص دهد منظور شما کدام است. چیزی که برای نخستین بار وارد جمله می‌شود، a یا an می‌گیرد (the trial enrolled a cohort)؛ اما وقتی بتوان آن را شناسایی کرد، چه از طریق اشاره‌ای پیشین، چه از طریق عبارتی در همان جمله، یا چون فقط یک نمونه از آن وجود دارد، the جای آن را می‌گیرد (the cohort, the literature, the present dataset). این آزمونِ اطلاعاتِ داده‌شده بیشترِ انتخاب‌های حرف تعریف را توضیح می‌دهد، و بررسی‌کننده آن را بند به بند اجرا می‌کند و هر بار بیان می‌کند کدام شرط اعمال شده است.

اسم‌های غیرقابل‌شمارش که در معنای کلی به کار می‌روند، و نثر دانشگاهی از بسیاری از آن‌ها استفاده می‌کند: evidence, funding, knowledge, feedback, research itself. الگو چنین خوانده می‌شود: the study drew on prior research, هرگز a research؛ the committee wanted more feedback, هرگز a feedback. شمارش آن‌ها به‌طور کلی مستلزم یک اسم واحدِ جداگانه است، a research project, a piece of feedback, a funding round. وقتی اسم کلی را با جزئیات مشخص کنید، the دوباره ظاهر می‌شود: the research summarized in Table 2. بررسی‌کننده این فهرست را به‌طور خاص برای سبک دانشگاهی نگه می‌دارد و در هر اصلاح به آن استناد می‌کند.

چون چند خانواده بزرگ زبانی در جهان، ماندارین، ژاپنی، کره ای، روسی، لهستانی و ترکی، از جمله آن ها، شناسایی پذیری را از طریق ترتیب کلمات، ذرات یا بافت علامت گذاری می کنند، نه از طریق یک کلمه اختصاصی، بنابراین چیزی برای تکیه کردن در غرایز نویسنده در انگلیسی باقی نمی ماند. در نسخه های خطی که توسط ویراستاران حرفه ای صیقل داده شده اند، اصلاحات a، an و the به طور پیوسته در نزدیکی بالای شمار فراوانی قرار دارند. این ابزار برای همان شکاف مشخص ساخته شده است: هیچ چیز فراتر از این سه کلمه را تغییر نمی دهد، و دلیل پشت هر تغییر را توضیح می دهد، بنابراین الگویی که خودسرانه به نظر می رسید چیزی می شود که یک نویسنده واقعا می تواند یاد بگیرد.

این ها کاملا خارج از سه آزمون معمول قرار می گیرند. انگلیسی برخی دسته های اسم خاص را با یک the ثابت علامت گذاری می کند، صرف نظر از بافت: رودخانه هایی مثل the Thames یا the Nile، رشته کوه ها و مجمع الجزایر مثل the Andes یا the Philippines، اقیانوس ها و دریاها، و مجموعه کوچکی از نام های کشور جمع شده یا توصیفی مثل the Netherlands یا the United States. نام های معمول کشور و شهر اصلا حرف تعریف نمی گیرند، Japan یا Cairo، هرگز the Japan. بررسی کننده این فهرست را به عنوان یک قرارداد تثبیت شده در نظر می گیرد، بدون اینکه آن را از مسیر صدا یا شناسایی پذیری عبور دهد، بنابراین the Netherlands دقیقا همان طور که نوشته شده باقی می ماند و یک the سرگردان در the Japan حذف می شود.

یک بار به سرور ما می رسد، یک بار از آن برای تولید نسخه تصحیح شده استفاده می شود، و آن اجرا در مجموع روزانه شما حساب می شود. بعد از آن، هیچ چیز.

نه، هرگز. حوزه صلاحیت آن کاملا همان سه حرف تعریف است: وقتی جا افتاده اند اضافه می شوند، وقتی اضافی هستند حذف می شوند، وقتی اشتباه هستند اصلاح می شوند، همیشه با یک بخش کوتاه از متن پیرامون که نشان داده می شود تا یک درج به راحتی قابل تشخیص باشد. انتخاب واژه، افعال و ترتیب جمله ها کاملا خارج از دسترس آن است. وقتی چیزی که واقعا نیاز دارید یک پاس گسترده تر است، به grammar checker مراجعه کنید، چون اصلاح حرف تعریف را در همه چیزهایی که پوشش می دهد ادغام می کند.

این به میزان محدود بودن تمرکز برمی گردد. grammar checker یک لغزش حرف تعریف را به عنوان یکی از چندین چیز که مراقب آن است در نظر می گیرد. اما اینجا، حرف تعریف تنها چیزی است که تحت نظر است، بنابراین هر اصلاح با دلیل دستوری واقعی، انتخاب مبتنی بر صدا، شناسایی پذیری، یک اسم غیرقابل شمارش، به جای یک یادداشت عمومی می رسد. هر کسی که مدام همان اصلاح را از یک ویراستار دریافت می کند، با ابزار تخصصی الگو را سریع تر یاد می گیرد.