Zasada et al. w APA 7 i jak zmieniła się względem APA 6

Promotor poprawia czerwonym długopisem cytowanie brzmiące Alvarez, Kim, Osei i Patel (2023) i zapisuje jedno słowo na marginesie: skróć. Student, który wypisał wszystkie cztery nazwiska, nie był niedbały. Uczył się APA według szóstego wydania, gdzie podanie pełnych nazwisk do pięciu autorów przy pierwszym cytowaniu było poprawne, i nikt nie wspomniał, że od tego czasu zasada uległa zmianie.

Kiedy używa się et al w APA 7? Już przy pierwszym cytowaniu, w przypadku każdego źródła z trzema lub większą liczbą autorów. Siódme wydanie całkowicie zniosło dawny etap pełnego podania przy pierwszym cytowaniu. Należy zapisać nazwisko pierwszego autora, dodać et al. i na tym poprzestać, za każdym razem, gdy to źródło się pojawia, także przy pierwszym wzmiankowaniu.

Własne strony stylu APA stwierdzają to bez zastrzeżeń: w przypadku pracy z trzema lub większą liczbą autorów należy podać tylko nazwisko pierwszego autora oraz et al. w każdym cytowaniu, nawet w pierwszym. Blog stylu tej organizacji przedstawia to jako celową zmianę w siódmym wydaniu, zauważając, że cytowania w tekście dla prac z trzema lub większą liczbą autorów skracają się teraz od razu do et al., zamiast czekać na drugie wzmiankowanie.

Szóste wydanie APA działało inaczej, i stąd właśnie bierze się rzeczywiste zamieszanie. Przewodniki bibliotek uniwersyteckich opisujące tę wycofaną zasadę zgadzają się co do jej kształtu: przy pierwszym cytowaniu podawano pełne nazwiska do pięciu autorów, a et al. pozostawiano dla szóstego autora albo dla każdego powtórnego cytowania, gdy źródło zostało już wcześniej wprowadzone. Obecne strony apastyle.apa.org oznaczają siódme wydanie jako zmianę względem szóstego, bez ponownego szczegółowego przedstawiania dawnej zasady, więc konkretne liczby dotyczące szóstego wydania pochodzą tutaj z wytycznych bibliotek, a nie z własnej strony APA.

APA jest jednym z kilku głównych stylów cytowania, a każdy z nich łączy logikę cytowania autor data, numerowaną albo przypisową z własnymi szczegółowymi zasadami. Szerszy przewodnik TextPulse po stylach cytowania pokazuje, która rodzina obejmuje którą dyscyplinę, natomiast ten tekst pozostaje ściśle przy jednym elemencie szczegółowych zasad APA, czyli dokładnie kiedy et al. jest wymagane, a kiedy nie jest.

Kiedy używa się et al. w APA 7? Co zmieniło się względem APA 6

Ujęte według liczby autorów, rzeczywista zmiana dotyczy tylko jednego przedziału. Cytowania z dwoma autorami nigdy nie uległy zmianie, a cytowania z sześcioma lub większą liczbą autorów już w szóstym wydaniu używały et al.

Liczba autorów	APA 6 (pierwsze cytowanie)	APA 7 (każde cytowanie)
2 autorów	Obaj autorzy podani z nazwiska, za każdym razem	Obaj autorzy podani z nazwiska, za każdym razem, bez zmian
3 do 5 autorów	Wszyscy autorzy podani w pełnej formie	Pierwszy autor plus et al., od razu
6 lub więcej autorów	Pierwszy autor plus et al., od razu	Pierwszy autor plus et al., od razu, bez zmian

Reguła, która rzeczywiście się zmieniła, mieści się całkowicie w przedziale od trzech do pięciu autorów. Ten przedział obejmuje znaczną część publikowanych badań z zakresu psychologii i nauk społecznych, zwłaszcza wieloautorskie badania laboratoryjne, dlatego zmiana w siódmym wydaniu wydawała się daleko idąca, mimo że mechanizm leżący u jej podstaw to pojedynczy, zawężony próg, z pięciu autorów do dwóch.

Czy dwóch autorów kiedykolwiek skraca się do et al.?

Nie. Źródło z dokładnie dwoma autorami nigdy nie jest skracane do et al., w żadnym z wydań. Oba nazwiska pojawiają się w pełnej formie za każdym razem, gdy to źródło jest cytowane, ponieważ et al. staje się możliwe dopiero wtedy, gdy istnieją trzy nazwiska, które można skrócić. Przy dwóch nie ma już nic do skrócenia, więc reguła, która zmieniła się między wydaniami, w ogóle nie miała tu zastosowania.

Co jeśli dwa źródła po skróceniu dawałyby to samo et al.?

APA ma bezpośrednią regułę na dokładnie taki konflikt. Należy wypisać tyle nazwisk, ile potrzeba, aby odróżnić od siebie odwołania, a pozostałe nazwiska skrócić do et al. we wszystkich cytowaniach. Dzieje się tak, jeśli masz dwa niespokrewnione źródła z tym samym pierwszym autorem i tym samym rokiem publikacji, więc skrócenie obu do pierwszego autora plus et al. sprawiłoby, że wyglądałyby identycznie na stronie.

Własny przykład APA pokazuje dwa różne artykuły z 2017 roku, które oba zaczynają się od nazwiska badacza o nazwisku Kapoor: jeden staje się Kapoor, Bloom, Montez, et al. (2017), a drugi staje się Kapoor, Bloom, Zucker, et al. (2017). Rozpisanie trzeciego autora jest tym, co je odróżnia, ponieważ właśnie w tym miejscu dwie listy źródeł się rozchodzą, a wszystko po tym punkcie nadal można skrócić do et al. To dokładnie tego rodzaju decyzja, którą narzędzie do poprawiania cytowań w tekście ma wychwytywać w całym szkicu, a nie po jednym odwołaniu naraz.

Bardziej zwięzła wersja tego samego problemu pojawia się wtedy, gdy różni się tylko ostatni autor, a wszystkie wcześniejsze nazwiska są identyczne. APA całkowicie pomija tam et al. i zamiast tego zapisuje wszystkich autorów w obu cytowaniach, ponieważ skrócenie usunęłoby jedyny szczegół, który pozwala odróżnić źródła: Hasan, Liang, Kahn i Jones-Miller (2015) obok Hasan, Liang, Kahn i Weintraub (2015). Żadne z nich nie zostaje skrócone, ponieważ nie ma wcześniejszego punktu różnicy, od którego można by zacząć skracanie.

Czy kropka stoi po et czy po al?

Po al, nigdy po et. et jest pełnym łacińskim słowem oznaczającym i, więc samo w sobie nigdy nie przyjmuje kropki. al. jest skrótem od alia lub alii, a to, że jest skrótem, właśnie uzasadnia kropkę, której et nigdy nie dostaje. Poprawna forma to et al., a nie et. al ani et al bez żadnej kropki.

Przecinka nie stawia się też między nazwiskiem a et al., więc Alvarez et al. (2023) jest poprawne, a Alvarez, et al. (2023) nie. Gdy cytowanie zamyka zdanie, kropka po al. zamyka również zdanie i pojawia się tylko jedna kropka, a nie dwie jedna nad drugą. Są to drobne, mechaniczne kwestie, dokładnie tego rodzaju, które generator cytowań APA oparty na aktualnym progu siódmego wydania wychwytuje automatycznie.

et al. Zasady w skrócie

• Dwóch autorów: podawaj oba nazwiska, za każdym razem, w każdym cytowaniu, bez et al.
• Trzech lub więcej autorów: pierwszy autor plus et al., począwszy od pierwszego cytowania, a nie tylko w powtórzeniach.
• Dwa źródła, które zlałyby się w tę samą formę et al.: wypisuj dodatkowych autorów, aż listy się rozbiegną, a potem skracaj resztę.
• Tylko jedna kropka, umieszczona po al, nigdy po et, i nigdy przecinek przed et al.

To, gdzie cytowanie znajduje się w zdaniu, zmienia formę, a narrative against parenthetical jest omówione osobno. Źródła bez wskazanego autora stawiają inne pytanie, na które odpowiedź znajduje się na osobnej stronie.

Próg et al. to jedna z wielu zasad, które lista bibliograficzna musi spełniać jednocześnie, obok odstępów, wcięć i formatowania DOI. Generator cytowań, który buduje cały wpis na podstawie rzeczywistego rekordu pomaga utrzymać pozostałe tuziny zasad bez rozjeżdżania się, gdy autor skupia się na tej jednej, a zdania znajdujące się nad tą listą bibliograficzną są miejscem, w którym naprawdę pojawiają się trudniejsze decyzje interpretacyjne.