Porównanie polityk dotyczących AI w czasopismach: Elsevier, Springer, Nature, IEEE i Wiley

Manuskrypt przeznaczony do Elsevier oraz manuskrypt przeznaczony do Nature oba wymagają oświadczenia o wykorzystaniu AI przed złożeniem, lecz ci dwaj wydawcy nie proszą o to samo. Elsevier chce, aby oświadczenie znalazło się w osobnej sekcji deklaracji, umieszczonej bezpośrednio przed bibliografią. Nature chce, aby znalazło się ono w samej sekcji Methods, a jego instrukcje w ogóle nie wspominają o formacie Elsevier. Badacz, który sprawdzi tylko jedną stronę z polityką, może zastosować ją dokładnie, a mimo to przesłać do następnego czasopisma z listy niewłaściwy rodzaj ujawnienia.

Porównanie polityk AI czasopism wśród wydawców, do których badacze najczęściej składają teksty, Elsevier, Springer, Nature, IEEE i Wiley, rozstrzyga kwestię, której jedna strona z polityką nie potrafi wyjaśnić samodzielnie, które zasady są wspólne dla wszystkich pięciu, a które różnią się na tyle, by zaskoczyć manuskrypt. Każdy sprawdzony tu wydawca wymaga ujawnienia, gdy użycie AI przekracza podstawowy próg redakcyjny, i każdy z nich zabrania wskazania systemu AI jako autora. To, gdzie naprawdę się różnią, dotyczy mechaniki, co jest zwolnione z obowiązku, gdzie musi znaleźć się oświadczenie o ujawnieniu i jak szczegółowe ma ono być.

Przewodnik TextPulse dotyczący polityki AI na uczelniach i w czasopismach mapuje szerszy krajobraz, zasady dotyczące zajęć, zasady dotyczące badań oraz stanowisko COPE w sprawie autorstwa, które stoi za całością. Ten tekst zawęża się do jednego fragmentu tej mapy, pięciu wydawców czasopism wymienionych powyżej, przy czym własne brzmienie każdego wydawcy jest cytowane, a nie streszczane, oraz podaje dość szczegółów, by odpowiedzieć na jedno konkretne pytanie. Mój artykuł trafia do Elsevier. Co dokładnie wolno mi zrobić?

Porównanie polityk czasopism dotyczących AI: dozwolone, zakazane, wymagane

Poniższa tabela czytana jest od lewej do prawej jako droga manuskryptu przez każdą politykę: to, co wydawca dopuszcza bez zastrzeżeń, to, czego całkowicie zakazuje, oraz to, co po drodze musi zostać ujawnione. Każdy cytat pochodzi od samego wydawcy i został zaczerpnięty z jego aktualnych wytycznych dla autorów.

Wydawca	Dozwala	Zakazuje	Wymaga ujawnienia
Elsevier	Ulepszanie języka i czytelności oraz pomoc w metodach badawczych, bez zastępowania osądu badacza	Wpisywania AI jako autora lub współautora, generowania tekstu manuskryptu bez rzeczywistego udziału autora, fabrykowania lub zmieniania danych, odniesień lub obrazów badawczych	Deklaracja wskazująca narzędzie i powód, umieszczona bezpośrednio przed bibliografią, podstawowe sprawdzanie gramatyki, pisowni i interpunkcji jest zwolnione
Springer Nature (group-wide)	Wsparcie AI dla pracy naukowej, we wszystkich czasopismach publikowanych przez grupę	Traktowanie LLM jako odpowiedzialnego za pracę, przedstawianie nieujawnionego wyniku AI jako własnego autora	Podziękowania, Wprowadzenie lub Przedmowa, rutynowa korekta tekstu wspomagana przez AI jest zwolniona
Nature	Te same ogólnogrupowe dopuszczenia co w pozostałej części Springer Nature	Wpisywania LLM jako autora, z tego samego powodu odpowiedzialności	Konkretnie sekcja Metody, a nie Podziękowania
IEEE	Tekst, ryciny, obrazy lub kod wygenerowane przez AI, po ich zidentyfikowaniu i wyjaśnieniu	Przepuszczanie manuskryptu poddawanego recenzji przez publiczną platformę AI	Sekcja podziękowań, z podaniem systemu AI i sekcji, których dotyczył, narzędzia gramatyczne zaleca się ujawniać, ale nie jest to wymagane
Wiley	Pomoc językowa i strukturalna, rozwijanie idei, wyszukiwanie literatury oraz wsparcie w kodowaniu	Wpisywania AI jako autora, używania AI do tworzenia lub zmieniania danych badawczych, przesyłania manuskryptu do AI podczas recenzji	Udokumentowane przy zgłoszeniu: cel, wpływ na wnioski oraz sposób, w jaki autor to zweryfikował, narzędzia do pisowni i gramatyki są zwolnione

Kolumna ujawnienia jest warta przeczytania jako pierwsza. To jedyne miejsce, w którym wszyscy pięciu wydawców zgadzają się całkowicie, i zarazem wymóg, który najłatwiej może wykoleić manuskrypt traktujący politykę AI czasopisma jako pojedyncze pytanie tak lub nie, zamiast jako zestaw mechanizmów, które trzeba doprowadzić do porządku, wydawca po wydawcy.

Różnice nie mają charakteru kosmetycznego. Ujawnienie w IEEE znajduje się w sekcji podziękowań dla każdego typu zgłoszenia, ujawnienie w Nature znajduje się konkretnie w sekcji Methods, a ujawnienie w Elsevier znajduje się w deklaracji bezpośrednio przed bibliografią. Umieszczenie deklaracji w stylu Elsevier w zgłoszeniu do Nature, albo odwrotnie, jest błędem formatowania, który redaktor musi odesłać jeszcze przed rozpoczęciem recenzji.

Elsevier: Co można zrobić przed przesłaniem

Własne sformułowania Elsevier są jednoznaczne co do roli, jaką wolno przypisać AI. W polityce stwierdzono, że autorstwo "implikuje obowiązki i zadania, które mogą być przypisane wyłącznie ludziom i wykonywane wyłącznie przez ludzi", dlatego autorzy "nie powinni wymieniać narzędzi AI jako autora ani współautora, ani cytować narzędzi AI jako autora". W tych granicach generatywna AI może pomagać w poprawie języka i czytelności oraz wspierać metody badawcze, pod warunkiem że nigdy nie zastępuje własnego osądu badacza. Polityka osobno zakazuje fabrykowania lub zmieniania danych, wyników lub odniesień, zmieniania obrazów z badań pierwotnych oraz używania generatywnej AI do tworzenia graficznych streszczeń.

Ujawnienie jest rozwiązaniem domyślnym, a nie szczególnym przypadkiem. Własna sugerowana formuła Elsevier brzmi: "During the preparation of this work the author(s) used [NAME OF TOOL/SERVICE] in order to [REASON]. After using this tool/service, the author(s) reviewed and edited the content as needed and take(s) full responsibility for the content of the publication." To oświadczenie należy umieścić w osobnej sekcji deklaracji na końcu manuskryptu, bezpośrednio przed bibliografią, a nie w podziękowaniach ani w Methods.

Jedno wyłączenie ma większe znaczenie, niż się wydaje. Elsevier stwierdza wprost, że "basic checks of grammar, spelling and punctuation do not need a declaration statement." Przepuszczenie gotowego manuskryptu przez grammar checker przed przesłaniem mieści się w tym wyłączeniu zgodnie z własnym brzmieniem Elsevier, co warto wiedzieć, zanim założy się, że każda korekta wymaga własnej linii ujawnienia.

Springer i Nature nie mówią tego samego

Wytyczne grupowe Springer Nature stanowią, że „AI może wspierać, ale nie zastępować osądu naukowego” oraz że „odpowiedzialności człowieka nie można przenieść na systemy AI”. Zgodnie z tą instrukcją obowiązującą w całej grupie ujawnienie należy zamieścić w podziękowaniach albo we wstępie lub przedmowie manuskryptu, a redakcja językowa wspomagana przez AI w szczególności w ogóle nie wymaga deklaracji. Taka jest zasada dla całej grupy, obejmująca każdy czasopismo publikowane przez Springer Nature.

Własna linia redakcyjna Nature jest węższa i sformułowana odrębnie. Jej polityka stanowi, że duże modele językowe, takie jak ChatGPT, obecnie nie spełniają kryteriów autorstwa Nature, ponieważ autorstwo wiąże się z odpowiedzialnością za pracę, a odpowiedzialności nie można przypisać modelowi. Nature wskazuje też konkretne miejsce, którego wytyczne grupowe w ogóle nie wymieniają, użycie modelu językowego należy udokumentować w sekcji Methods. Manuskrypt przygotowany dla innego czasopisma Springer Nature, a następnie przekierowany do samego Nature, wymaga przeniesienia oświadczenia o ujawnieniu, a nie tylko jego przeformułowania.

IEEE: Ujawnianie bez klauzuli o autorstwie

IEEE jest jedynym wydawcą tutaj, który nie stwierdza jasno, czy systemy AI mogą być wymieniane jako autorzy. Zamiast tego ma politykę, która nie przewiduje wyjątków co do rodzaju treści podlegających ujawnieniu, we wszystkich artykułach przesyłanych do dowolnej publikacji IEEE, niezależnie od tego, czy są to zgłoszenia konferencyjne, czy periodyczne. Jej własne brzmienie brzmi: „The use of content generated by artificial intelligence (AI) in an article (including but not limited to text, figures, images, and code) shall be disclosed in the acknowledgments section.”

Ujawnienie musi być konkretne, a nie ogólne. IEEE wymaga, aby system AI został zidentyfikowany z nazwy, z podaniem nazw odpowiednich sekcji oraz „krótkiego wyjaśnienia dotyczącego poziomu, na jakim system AI został użyty do wygenerowania treści”. Narzędzia do gramatyki i edycji pozostają poza zakresem intencji tej polityki, a ich ujawnienie jest zalecane, a nie wymagane. Jedna dalsza zasada należy tu do tego samego obszaru, ponieważ dotyczy recenzentów, a nie autorów: przepuszczenie manuskryptu będącego w recenzji przez publiczną platformę AI „jest uznawane za naruszenie poufności”, niezależnie od tego, co autor zgłaszający już ujawnił.

Wiley: Gdzie przebiega granica edycji

Wiley dopuszcza, aby technologia AI pomagała w języku, strukturze, rozwijaniu idei oraz wsparciu literaturowym lub programistycznym, a następnie wyznacza tę samą granicę autorstwa, co cytowane bezpośrednio stanowisko COPE: „te narzędzia nie mogą pełnić roli autora i nie wolno ich tak wskazywać”. To, czego Wiley wymaga ponad to, jest wyjątkowo precyzyjne. Autorzy „muszą udokumentować całą technologię AI, której użyto, w tym jej cel, to, czy wpłynęła na kluczowe argumenty lub wnioski, oraz w jaki sposób osobiście przejrzeli i zweryfikowali wszelkie treści wygenerowane przez AI”.

Ta dokumentacja jest wymagana w momencie zgłoszenia, z jednym wyjątkiem: narzędzia używane „wyłącznie do sprawdzania pisowni, gramatyki i ogólnej edycji nie są objęte tymi wymogami ujawniania”. Wiley zakazuje również wprost dwóch konkretnych zastosowań: tworzenia lub zmieniania oryginalnych danych badawczych i wyników za pomocą generatywnej AI oraz przesyłania manuskryptu do systemu AI w trakcie recenzji. Oba te działania są bliższe integralności badawczej niż stylowi pisania, dlatego Wiley oddziela je od zasady ujawniania, zamiast włączać je do niej.

Co sprawdzić przed wysłaniem gdziekolwiek

Każda z powyższych polityk odpowiada na to samo podstawowe pytanie w nieco inny sposób, tak że skopiowanie oświadczenia o ujawnianiu informacji jednego wydawcy do portalu zgłoszeniowego innego wydawcy jest realnym sposobem na to, by rękopis został odesłany do poprawy. Wspólny wątek wszystkich pięciu warto jasno powtórzyć: ujawniaj użycie po przekroczeniu podstawowego progu redakcyjnego, podaj nazwę użytego narzędzia i pod żadnym pozorem nie wymieniaj AI jako autora. Własna polityka TextPulse dotycząca etycznego użycia AI w pisaniu akademickim obejmuje szersze pytanie leżące u podstaw wszystkich pięciu polityk, czyli to, gdzie przebiega granica między redagowaniem argumentu, który samodzielnie sformułowałeś, a przedkładaniem takiego, którego nie napisałeś.

Uniwersytety obrały inną drogę niż wydawcy, a ich polityki są porównywane osobno. Bardziej bezpośrednie pytanie studenckie stojące za tym wszystkim, czy używanie AI do pisania eseju jest oszustwem, ma własną stronę.

Żadne z pięciu przytoczonych tu sformułowań nie pozostanie dokładnie takie samo na zawsze. Własna strona wytycznych Wiley już zawiera oznaczenie Last Updated właśnie z tego powodu, a polityka Elsevier podaje na samej stronie własną najnowszą datę aktualizacji. Przed złożeniem tekstu sprawdź bieżącą stronę polityki dla konkretnego czasopisma docelowego i traktuj wszystko przytoczone powyżej jako punkt wyjścia, a nie ostateczne rozstrzygnięcie.