Bir Araştırma Makalesi Nasıl Planlanır: Soru, Hipotez, Taslak

Bir araştırma makalesi yazarken boşa harcanan zamanın çoğu tam burada, daha biz bir kaynağı açmadan önce boşa gider. Üstünde 'Working Title' yazan boş bir belge bir plan değildir. Bir araştırma makalesini nasıl planlayacağını bilmek, o genel alanı sırayla üç somut şeye dönüştürmek demektir, bir soru, savunabileceğiniz ya da test edebileceğiniz bir cevap ve okuyucuyu birinden diğerine taşıyan bir yapı. Sosyal medya ve öğrenci dikkati üzerine çalışmak isteyebiliriz. Ancak genel bir alan, test edebileceğiniz, tartışabileceğiniz ya da bir makaleyi etrafında düzenleyebileceğiniz bir şey değildir. Bu üç şey hazır olmadan bütün bunları yapmaya çalışmak zaman kaybıdır.

Bu aşamaya ilişkin her kılavuz size bir konu seçmenizi, biraz araştırma yapmanızı, sonra da bir taslak oluşturmanızı söyler, bu doğrudur ve tek başına neredeyse işe yaramaz. Bir planın işe yarayan bir plan ile üçüncü haftada duran bir plan arasındaki farkı yaratan şey, her adımın gerçekten bir önceki adımı daraltmaya yardımcı olup olmadığıdır. Bir konu bir soru değildir. Bir soru otomatik olarak bir hipotez değildir. Bir hipotez ve bir tez cümlesi farklı işler görür ve tek bir makalenin bunlardan yalnızca birine ihtiyacı olur.

Bu makale sizi tek bir konu üzerinden, sosyal medya kullanımı ve öğrenci dikkati, ayrıntılı biçimde, yalnızca bir fikir olarak başladığı noktadan tamamlanmış bir taslağa kadar götürecek. Bunun nerede bir hipotez içeren ampirik bir versiyona ve nerede bir tez cümlesi içeren tartışmacı bir versiyona ayrıldığını tam olarak göstereceğiz. Başlık nasıl yazılır ya da kaynaklar nerede bulunur gibi daha dar soruları ele almayacağız. Aşağıda gelen kısım, karar karar ilerleyen bütün dizinin düzeyinde kalır.

Geniş bir konuyu bir araştırma sorusuna dönüştürün

Yapmanız gereken ilk şey, konunuzu içinde bir boşluk bulunan tam bir cümle olarak yazmaktır, bir isim tamlaması olarak değil. Sosyal medya ve dikkat bir etikettir. Sosyal medyanın günlük kullanımı üniversite öğrencilerinde sürdürülen dikkat süresini etkiler mi, bir topluluğu, ölçebileceğiniz bir değişkeni ve bir sonucu adlandırır, işte bu da onu yalnızca düşünmesi ilginç olan bir şey olmaktan çıkarıp yanıtlanabilir kılar.

Her cevaplanabilir soru bir dönemlik çalışmaya değmez. Araştırmacılar, uygulanabilir bir soruyu yalnızca uygulanabilir gibi görünen bir sorudan ayırmak için FINER kısaltmasıyla bilinen beş parçalı bir kontrol kullanır. Bu yaklaşım Hulley ve meslektaşları tarafından klinik araştırma için önerilmiştir, ancak her ampirik konu için de geçerlidir.

Kriter	Ne sorar	Bizim örneğimize uygulanışı
Uygulanabilir	Bunun gerektirdiği katılımcıları, zamanı ve erişimi gerçekten sağlayabilir misiniz	Üniversite öğrencileri ve dikkat görevleri, hem işe alınması hem de yürütülmesi açısından gerçektir
İlgi çekici	Yanıt sizin, danışmanınızın ya da alanınızın için önemli olur mu	Dikkat ve ekran alışkanlıkları, eğitim araştırmalarında şu anda güncel kaygılardır
Yeni	Zaten yayımlanmış bir şeyi tekrar etmek yerine, onu doğruluyor, genişletiyor ya da sorguluyor mu	Mevcut çalışmaların çoğu toplam ekran süresine bakar, özellikle sosyal medyaya değil
Etik	Onu nasıl inceleyeceğinizi bir etik kurul onaylar mı	Öz-bildirime dayalı kullanım ve standart bir dikkat görevi, ciddi bir kaygı doğurmaz
İlgili	Gerçek bir kuramsal ya da pratik soruyla bağlantı kuruyor mu	Üniversitelerin dijital esenlik politikası hakkında nasıl düşündüğüyle doğrudan bağlantı kurar

Bir taslak soruyu ona bağlanmadan önce bir araştırma sorusu oluşturucu üzerinden geçirmek, aynı kontrolü daha hızlı yapar, bir sorunun bitirilemeyecek kadar geniş ya da önemli olmayacak kadar dar olduğu durumları işaretler. Bu iki başarısızlık biçiminden herhangi biri, üç kaynağın derinliğine indiğinizde geri alamayacağınız haftalara mal olur.

Aslında ne tür bir soru soruyorsunuz?

Araştırma sorularının çoğu üç biçimden birine girer, betimleyici, karşılaştırmalı ya da ilişki temelli, ve hangisini sorduğunuzu bilmek, hangi tür kanıtın gerçekten yanıt sayılacağını belirler. Aynı başlangıç konusu bu üçünden herhangi biri olarak ifade edilebilir ve her sürüm sizi farklı bir çalışma tasarımına yönlendirir.

• Betimleyici: üniversite öğrencilerinin günlük olarak sosyal medyada ne kadar zaman geçirdiği, bu yalnızca ölçüm gerektirir, karşılaştırma grubu gerektirmez
• Karşılaştırmalı: birinci sınıf ve son sınıf öğrencilerinin günlük sosyal medya kullanımında farklılık gösterip göstermediği, bu aynı biçimde ölçülen iki grup gerektirir
• İlişki temelli: günlük sosyal medya kullanımının üniversite öğrencilerinde sürdürülen dikkat süresini etkileyip etkilemediği, bu, incelenen değişkene geri bağlanan ölçülmüş bir sonuç gerektirir

Sağlık ve hemşirelik araştırmasının da bu içgüdünün kendine özgü bir versiyonu vardır, bu, PICOT olarak bilinen beş parçalı bir formüle dayanır, population, intervention, comparison, outcome ve time. PICOT'a çevrilmiş örneğimiz şöyle okunur: birinci sınıf öğrencilerinde, yüksek günlük sosyal medya kullanımı, düşük kullanımla karşılaştırıldığında, bir dönem boyunca sürdürülen dikkat puanlarını etkiler mi. Bu yaklaşım, araştırmacılara hangi parçaların dahil edileceğini belirlemek için yerleşik bir sistem sağlar.

Bir Araştırma Makalesi Nasıl Planlanır: Araştırma Sorusu mu Hipotez mi?

Bir araştırma sorusu açık kalır. Bir hipotez ise onu, tek bir veri noktası bile toplamadan önce ifade edilen, belirli ve test edilebilir bir öngörüye kapatır. Asıl fark budur: 'sosyal medya kullanımı dikkati etkiler mi' birkaç yönde araştırılabilecek bir sorudur, oysa 'günde üç saatten fazla sosyal medya kullanan öğrenciler, bunu bir saatten az kullanan öğrencilere göre daha kısa dikkat süreleri gösterir' verilerinizin yalnızca destekleyebileceği ya da destekleyemeyeceği bir iddiadır.

Test edilebilir her hipotez çiftler halinde gelir. İlki, genellikle Ha olarak yazılır, az önce yaptığınız öngörüdür. Bu durumda, daha yoğun kullanımın daha kısa dikkat sürelerine yol açtığını söyler. İkincisi, genellikle sıfır hipotezi olarak adlandırılır ve H0 olarak yazılır, öngörünüzün aşması gereken sıkıcı varsayılandır. Daha yoğun ve daha hafif kullanıcılar arasında dikkat süresinde hiçbir fark olmadığını söyler. Önemli bir nokta: istatistiksel testiniz öngörünüzü doğrudan kanıtlamak için değil, onun aşması gereken sıkıcı varsayımı reddetmek ya da reddedememek için tasarlanmıştır.

Çiftin yalnızca beklediğiniz yarısını değil, her iki yarısını da yazmak, bir hypothesis generatorın sizden sonuç değişkenini ve karşılaştırmayı açıkça istemesiyle sizi buna zorladığı şeydir. Null yarıyı atlamak, sınav yapanların erken aşama bir öneride sıkça işaret ettiği yaygın bir eksiktir.

Makalenizin bir hipotezi yoksa ne olur?

Birçok güçlü araştırma makalesi hiç hipotez test etmez. Bir literatür taraması, bir politika analizi ya da bir tartışmacı makale bunun yerine bir tez cümlesi etrafında düzenlenir, bu, verilerle test ettiğiniz bir tahmin değil, kanıtla savunduğunuz bir iddiadır. Bu iki araç farklı sorunları çözer ve yanlış olana yönelmek, bazı makalelerin sanki bir hipotezin asla kanıtlamak için kurulmadığı bir şeyi kanıtlamaya çalışıyormuş gibi hissettirmesinin nedenidir.

Fakat diyelim ki aynı başlangıç konusunu bu tartışmacı yöne taşıdınız: Sosyal medya kullanımının öğrencilerin dikkat sürelerini kısalttığı düzenli olarak suçlansa da, örüntüyü daha iyi açıklayan şey uyku bozulması ve genel ekran süresidir, bu da üniversitelerin dijital iyi oluş politikasını nasıl tasarladığı açısından önemlidir. Bu bir pozisyondur, bir tahmin değil. Yanlış olabilir, karşı çıkılabilir ve ardından gelen her paragraf, onu kendi verilerinizle değil, kaynaklarla savunmak için vardır.

A thesis statement generator burada, hipotez denetiminin ampirik tarafta yaptığı işi yapar, sizi bir konu cümlesi, bir olgu ya da bir soruyu iddia kılığına sokulmuş halde sunmaya izin vermez, bunların üçü de bir okuyucu onlara karşı çıkmaya çalışıp itiraz edecek hiçbir şey bulana kadar tez gibi okunur.

Çerçeveyi oluşturmadan önce kaynakları bulmak

Literatürün gerçekte ne söylediğini bilmeden önce kurulan bir çerçeve, gerçek kaynaklar ortaya çıkar çıkmaz çökmeye eğilimlidir. Aramaya boş bir sorgu kutusundan başlamak yerine, alanınızda her yerde atıf alan, zaten güvendiğiniz iki ya da üç makaleden geriye doğru çalışın.

• Her bir anchor paperın referans listesini çıkarın ve hangi kaynakların bunların birden fazlasında yer aldığını not edin, çünkü makaleler arasındaki tekrar, bir kaynağın alandaki gerçek ağırlığı için kaba bir göstergedir
• Veritabanınızın cited-by işlevini kullanarak her bir anchor paperdan, onun üzerine inşa edilmiş daha yeni çalışmalara doğru zincirleme ilerleyin
• Yeni aramalar çoğunlukla zaten bulduğunuz makaleleri döndürmeye başladığında kaynak eklemeyi bırakın, çünkü bu, üretkenlik hilesi değil, gerçek bir işarettir
• İlerledikçe her kaynağın gerçekte ne iddia ettiğine dair tek satırlık bir not tutun, çünkü özetinizi teslim etmeden önce gece yarısı yirmi özeti yeniden okumak, çoğu atıf hatasının başladığı yerdir

Bir araştırma makalesinin taslağını gerçekte nasıl oluşturursunuz?

Deneysel bir makale için taslak, düşündüğünüz sırayı değil, argümanın yapısını izler, tam da bir essay outline generatorın, araştırma sorunuz ve hipotezinizi verdiğiniz anda bunu otomatik olarak uygulayabilmesinin nedeni budur. Örneğimizin hipotez sürümünde bu, her biri bir okuyucunun gerçekten soracağı farklı bir soruyu yanıtlayan dört blok anlamına gelir.

Bölüm	Ne yapması gerekir
Giriş	Mevcut araştırmadaki boşluğu, ardından araştırma sorusunu ve hipotezi, bu sırayla belirtin
Yöntemler	Katılımcıları, dikkat süresinin nasıl ölçüldüğünü ve prosedürü, yeniden uygulanabilecek kadar ayrıntılı biçimde açıklayın
Sonuçlar	Verilerin ne gösterdiğini rapor edin, hipotezi karmaşıklaştıran bulgular dahil, yalnızca onu destekleyenleri değil
Tartışma	Sonucun ne anlama geldiğini yorumlayın, sınırlılıklarını belirtin ve neyi göstermediğini söyleyin

Bir APA taslak biçimi arıyorsanız, çevrimiçi olarak bulduğunuz şeylerin çoğu aslında tamamlanmış bir makale için APA'nın başlık kurallarını, beş düzeyi, her birinin kendine özgü kalın, italik ve ortalama birleşimini, anlatmaktadır, önceden çizdiğiniz numaralı taslağı değil. APA'nın kendi stil kılavuzu, son makaledeki başlıkların hiçbir şekilde sayı ya da harflerle etiketlenmemesi gerektiğini açıkça belirtir. Plan yapmanıza hangi numaralı ya da harfli sistem yardımcı oluyorsa onu kullanın, yalnızca numaralandırmayı makalenin kendisine taşımayın.

Başlığı en sona yazmak

Başlık çoğu zaman taslaktan önce yazılır, ancak en son yazılmalıdır. Ayrıca henüz yazmadığınız bir makaleyi vaat etme eğilimindedir. Gerektiğini düşündüğünüzden daha kısa olduğundan emin olun. 2007 ile 2013 arasında yayımlanan en çok atıf alan makaleleri inceleyen ve sıkça atıf yapılan bir analiz, daha kısa başlıklar yayımlayan dergilerin makale başına daha fazla atıf aldığını bulmuştur, bu ilişki, sonraki yıllarda tek tek makaleler düzeyinde zayıflasa da, tüm dönem boyunca geçerli kalmıştır.

Bir başlık oluşturucu, kendi bulgunuzdan, sizin bir tane yazmanız için gereken sürede bir düzine aday üretebilir, bu da son ifadeyi bulmaktan çok, en keskin olanı seçmeden önce kendi makalenizin katkısını bir düzine farklı biçimde görmek için yararlıdır.

Yukarıdaki her aşama başka bir yerde ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Bir araştırma sorusu yazmak, araştırma sorularının türleri ve bir araştırma sorusu ile bir hipotez arasındaki fark için ayrı ayrı sayfalar vardır, ayrıca sıfır ve alternatif hipotezlerin nasıl yazılacağı ve, klinik çalışma için, PICOT soru örnekleri de yer alır. Yazım aşamasında ise bir araştırma makalesi için tez cümlesi, iyi bir araştırma başlığı, bir araştırma makalesinin ana hatlarını çıkarma, APA ana hat formatı ve bir literatür taraması için kaynak bulma üzerine metinler bulunur.

Planlama bir ana hat ile sona erer, yazım oradan başlar. Yazımın da yanlış gitme biçimi vardır, beklediğinizden daha katı bir ilk taslak üretirsiniz. Akademik yazım için geliştirilmiş bir AI humanizer, bu sonraki aşama için bir araçtır, şimdi bunu bilmek değerlidir, böylece düzeltecek bir şeyiniz olmadan ona yönelmezsiniz.