12 / 30
بیشتر سیاستهای درسی برای AI یک پاسخ بله یا خیر واحد تعیین نمیکنند. آن را به سه سطح تقسیم میکنند, ممنوع, افشاشده, یا آزاد, و سطحی که واقعاً اهمیت دارد با یک جمله تعیین میشود: اینکه آیا یک ابزار چیزی را ویرایش کرده که دانشجو از پیش فکر کرده بود, یا خودِ فرایند فکر کردن را تولید کرده است.
مروری عملی بر اینکه استفاده از AI تقریباً همیشه چه زمانی مجاز است، چه زمانی تقریباً هرگز مجاز نیست، ناحیه خاکستری میان این دو چیست، و چگونه از آنچه انجام دادهاید یک ثبت ساده نگه دارید، با آغاز از همان سیاستی که واقعاً بر یک تکلیف حاکم است: سیاست خود درس.
Turnitin دو رقم برای مثبت کاذب منتشر میکند، نه یکی، و هیچکدام مقالهای را که پیش روی یک استاد مشخص قرار دارد توصیف نمیکند. اینجا تفکیک سطح سند در برابر سطح جمله، ستاره مربوط به زیر 20 درصد، و محاسبهای آمده است که کسری از یک درصد را به شمار واقعی دانشجویان تبدیل میکند.
ICMJE و COPE هر دو میگویند نه، و هیچکدام در همانجا متوقف نمیشوند. قواعد نویسندگی آنها دقیقاً توضیح میدهد که یک مدل زبانی کدام دو تعهد را نمیتواند برآورده کند، و بر سر چند مقاله 2023 که با این حال کوشیدند به ChatGPT اعتبار نویسندگی بدهند چه آمد.
برنامههای پرستاری، پزشکی و رشتههای پیراپزشکی، تخلف آکادمیک و صلاحیت برای عمل حرفهای را بهعنوان دو نظام جداگانه اداره میکنند، بنابراین یک یافته مربوط به تخلف همیشه در سطح نمره متوقف نمیشود. در اینجا توضیح داده میشود که این ساختار دو مسیره چگونه کار میکند و چرا نوشتار تأملی و طرحهای مراقبتی دقیقاً همان جاهایی هستند که این موضوع در آنها آزموده میشود.
Vanderbilt، Michigan State و UT Austin هر یک دلایل خود را برای خاموش کردن نشانگر نگارش هوش مصنوعی Turnitin منتشر کردهاند. هیچیک خود Turnitin را کنار نگذاشتند. در اینجا این تمایز، محاسبات پشت آن، و اینکه کدام نامهای دیگر بدون صفحهای از خودِ مؤسسه برای تأییدشان تکرار میشوند، آمده است.
مطلبهایی که ترجمهای به زبان شما ندارند، در وبلاگ انگلیسی هستند.