مقالات تخصصی درباره نحوه انسانیسازی متن مبتنی بر AI، کسب امتیاز پایین در تشخیص AI، حفظ استنادات و نوشتن بهتر مقالههای علمی.
یک کتابنامه حاشیهنویسیشده و یک مرور ادبیات میتوانند بر پایه همان 5 منبع ساخته شوند و با این حال دو کار کاملا متفاوت انجام دهند: یکی هر منبع را بهتنهایی ارزیابی میکند، دیگری از همه آنها یک استدلال میسازد. در اینجا آمده است که وقتی همان فهرست خواندنی از یک سند به سند دیگر منتقل میشود، منبع به منبع، چه چیزهایی تغییر میکند.
مقدمه، روشها، نتایج، بحث: چهار بخش، چهار پرسش متفاوت. بیشتر خطاهای ساختاری در واقع این است که یک بخش به پرسش بخش دیگری پاسخ میدهد، بهویژه جایی که تفسیر، یک نتیجه فرعی، یا مرور ادبیات در جای نادرست قرار میگیرد.
ارجاع به منبعی که وجود ندارد، یک مشکل قالببندی نیست. این جعل است، و مجلات اکنون پیش از آنکه مقالهای به چاپ برسد، آن را بررسی میکنند. در اینجا توضیح داده میشود که یک استناد جعلی چگونه وارد دستنوشته میشود، ویراستار وقتی یک DOI resolve نمیشود چه میکند، روندی که Committee on Publication Ethics بیان میکند چیست، و پس از آن واقعاً چه بر سر مقاله میآید، از یک اصلاح خاموش تا یک retract عمومی.
استناد و مجوز، به دو پرسش متفاوت پاسخ میدهند. یکی نشان میدهد یک بند از کجا آمده است، دیگری میگوید آیا از ابتدا اجازه داشتید آن را تولید کنید یا نه. اینجا میبینید وقتی فهرست منابع نام ابزاری را میآورد که brief تکلیف آن را ممنوع کرده است، ارزیاب عملا چه نتیجهای میگیرد.
APA برای عنوان مقالهها و فصلها از حالت جملهای استفاده میکند، اما برای نام مجلهها و نشریهها از حالت عنوانی و ایتالیک بهره میگیرد، و اشتباه گرفتن این دو با هم رایجترین خطای بزرگنویسی در فهرست منابع است. در اینجا قاعده، نسخه متفاوت MLA از آن، و همان منبع در هر دو شیوه آمده است.
بیشتر توصیهها میگویند هر جمله مجهول را از بخش روشها حذف کنید. در عمل، بیشتر بخش روشها دقیقاً جایی است که صدای مجهول به آن تعلق دارد. اینجا آزمونی آمده که این دو را از هم جدا میکند، همان فرایند در هر دو صورت نوشته شده است، و آنچه راهنمای خود APA واقعاً توصیه میکند.
مطلبهایی که ترجمهای به زبان شما ندارند، در وبلاگ انگلیسی هستند.