21 / 30
AMA و Vancouver هر دو منابع را به ترتیبِ ظاهر شدنشان شماره‌گذاری می‌کنند، و همین باعث می‌شود به‌سادگی با هم اشتباه گرفته شوند و در واقع قابل جایگزینی نباشند. در اینجا روشن می‌شود چه چیزی یک راهنمای اختصاصیِ شماره‌گذاری‌شده بر حسب ویرایش را از یک قراردادِ آزادتر که جزئیات قالب‌بندی خود را به جای دیگری واگذار می‌کند جدا می‌کند، و نیز قاعده عملی‌ای که بیشتر اختلاف‌های واقعی را حل می‌کند.
الگو به اندازه کافی همگانی نیست که بتوان کورکورانه به آن اعتماد کرد: بیشتر دانشگاه‌ها منابع و پیوست‌ها را از محدودیت تعداد واژگان مستثنا می‌کنند، پانویس‌ها واقعاً محل اختلاف‌اند، و فقط مقررات خود مؤسسه این موضوع را تعیین می‌کند.
افزایش عمدی پیچیدگی پیش‌بینی‌پذیری و تنوع جمله معمولاً فقط به این معناست که بهتر بنویسید: طول جمله را متنوع کنید، ساختارهای بند را با هم بیامیزید، و واژه‌ای را انتخاب کنید که واقعاً مناسب است، نه واژه‌ای که فقط از نظر ظاهری درست به نظر می‌رسد. نمونه‌های عینی قبل و بعد، به‌علاوه این‌که این کار کجا از مهارت فراتر می‌رود و به ایده‌ای بد تبدیل می‌شود.
ابتدا فرضیه صفر را بیان کنید، سپس فرضیه بدیل را، به صورت جهت‌دار یا غیرجهت‌دار، بسته به این که شواهد موجود از چه چیزی پشتیبانی می‌کنند. یک مثال حل‌شده هر دو گزاره را در یک آزمون یک‌طرفه هزینه و این که رد فرضیه صفر دقیقا چه چیزی را ثابت می‌کند و چه چیزی را ثابت نمی‌کند، دنبال می‌کند.
APA ویرگول سریالی را بدون استثنا الزامی می‌داند، و Chicago و MLA نیز همین‌طور. در اینجا آمده است که هر راهنمای سبک دقیقاً چه چیزی را الزامی می‌کند، چرا این ویرگول از نظر ساختاری وجود دارد، و در چه مواردی حذف آن معنای جمله را تغییر می‌دهد.
چهار گام رتبه‌بندی‌شده برای کاهش یک پایان‌نامه تا حد مجاز واژه: نخست عبارات زائد و اسم‌مصدرها، سپس پاراگراف‌ها، و بعد بخش‌ها، در حالی که خود استدلال هرگز در فهرست نیست.
مطلب‌هایی که ترجمه‌ای به زبان شما ندارند، در وبلاگ انگلیسی هستند.